Hjálpum Sýrlendingum

Ég vil benda á áhrifamikla grein og myndir Páls Stefánssonar í Fréttablaðinu í dag. Hann var nýlega í Líbanon þar sem flestir sýrlenskir flóttamenn búa við bágar og ómanneskjulegar aðstæður. Páll ræddi við marga flóttamannanna og kvaðst hafa orðið snortinn af því hve þeir sýna mikið hugrekki og halda reisn sinni. Hann bendir á að flóttamennirnir geri sér mæta vel grein fyrir að þeir muni ekki geta snúið heim í bráð, jafnvel þó stríðinu lyki- og sem stendur er ekkert útlit fyrir það eins og við vitum.

Land þeirra er í rúst, innviðir hrundir og fjölskyldur hafa splundrast út um víðan völl. Það má ætla að það tæki áratug eða meira að reisa landið við ef ekki meira. Um 200 þúsund manns (svona ámóta og 2/3 hlutar Íslendinga) hafa látist í þessum manngerðu hamförum. Milljónir eru á flótta innan eigin lands og milljónir hafa flúið til Líbanon, Jórdaníu og Tyrklands. Flóttamannavandi Sýrlendinga er sá mesti sem við er glímt nú um stundir.

Allmargar þjóðir hafa boðið fram aðstoð sína og ber fyrst að nefna Svía sem hafa tekið á móti 26 þúsund flóttamönnum. Ef það væri yfirfært á okkur skv. hinni margumræddu höfðatölu ættum við að taka á móti 900 manns. Ég veit ekki til að við höfum hleypt nema örfáum hingað. Væntanlega má telja þá á fingrum annarrar handar.

Þetta er okkur til mikils vansa. Við höfum sýnt flóttamönnum og hælisleitendum sem hafa komið hingað óvild og rekið þá úr landi án þess að depla auga. Almenningur hefur mótmælt en á okkur er ekki hlustað.

En nú er nóg komið. Við getum ekki setið aðgerðarlaus og vitað að tugþúsundir, hundruð þúsunda, milljónir barna, kvenna og karla búa við það öryggisleysi og skelfilega aðbúnað sem fylgir því að vera flóttamaður. Íslendingar barma sér óspart og hafa þó aldrei kynnst neinum viðlíka hörmungum.

Við skulum nú sýna manndóm í verki. Við skulum taka á móti Sýrlendingum sem eiga um sárar að binda en við getum ímyndað okkur. Við skulum gera það. Skora á þessi stjórnvöld að reka af sér slyðruorðið.

Við skulum hjálpa þeim. Vinsamlegast skrifið nöfn ykkar á kommentakerfið. Gerið það núna.

Íranferð í september

Vegna áskorana hefur verið ákveðið að efna til Íranferðar í september. Menn kynni sér ferðaáætlun og hafi samband á jemen@simnet.is til að tilkynna þátttöku.

Ferð til Írans 3.-17.sept 2014

1. dagur 

Flogið er með Flugleiðum til Frankfurt. Þar hinkrum við um stund en tökum svo LH síðdegis og er flogið beint til Teheran. Leiðsögumaður okkar Pezhman Azizi. Síðan er farið á Laleh hótelið og menn hvíla sig til kl 11

2.dagur Morgunverður

Farið á glæsilegt teppasafn sem er í göngufæri við hótelið. Hádegisverður og að svo búnu til flugvallar. Flogið til Kerman. Kerman er ævaforn borg og fyrstu heimildir um byggð eru frá  3.öld fyrir Krist. Borgin liggur í jaðri hinnar firna víðáttumiklu eyðimerkur Dasht Lut og er skýlt af hrikalegum Paytfjöllum. Kerman var  mikilvægur áningarstaður á silkileiðinni til forna.

Í Kerman gistum við á Parshóteli sem er 5 stjörnu hótel.(íranskur mælikvarði). Við tökum því rólega og göngum snemma til náða

.

3.dagur morgunverður

Síðan er skoðunarferð um Rayen kastalavirkið, garð prinsanna og farið til útbæjar Kermans Mahan. Hádegisverður. Skoðun Ganjalikhan bygginguna þar sem gefur að líta sögulegar minjar frá aðskiljanlegum tímum. Við skoðum ævagamalt baðhús, rannsökum á markaðinní Kerman þar sem margt er að sjá og skoða. Dúkar og teppi frá Kerman eru í hávegum höfð.  Kvöldverður í Kerman og að honum loknum farið í koju og snemma næsta morgunn er lagt af stað til Sjiraz.

4. dagur morgunverður

Lagt af stað til Sjiraz. Á leiðinni er stoppað víða við eftirtektarverða staði, svo sem við Saltvatnið, Sarvestan höllina frá ævagömlum tíma. Borðum hádegisverð á litlu veitingahúsi í Neyriz.  Við komum undir kvöld til Shiraz. Gistum á Pars hóteli sem er fallegt og þægilegt hótel, miðsvæðis í borginni.

5,dagur, morgunverður

Skoðunarferð  um Shiraz, farið í Fjólubláu moskuna, kastalavirkið og gamalt speglahús. Förum að minnismerki persneska skáldsins og súfistans, Hafez. Einnig skoðum við Eramgarðana og vitjum annars skálds, Saadis en Íranir gera skáldum sínum hátt undir höfði. Væri ráð að líta við á bazarnum.Kvöldverður og gist á Pars.

6. dagur morgunverður

Nú er stefnan stungin út til Persepolis, sem margir telja hápúnkt Íranfarar. Það var borg Akkamenida og bygging hennar hafin á tímum Dariusar mikla u.þ.b 518 fyrir Krist. Þegar borgin var fullbyggt náði hún yfir 125 þús.fermetra svæði og var efalaust mesta afrek og djásn hins forna Persaveldis með útskornu húsum, bænastöðum, súlnagöngum og fleiru. Næstu Persakóngar sátu þar en þegar Alexander mikli Grikkjakonungur kom á svæðið um 318 f. Kr. lagði hann  eld að borginni. Samt hefur tekist að bjarga ásjónu þessa gimsteins með þrotlausri vinnu og rannsóknum. 

Eftir að við höfum skoðað Persepolis keyrum við nokkra kílómetra þar sem er Nekropolis- borg hinna dauðu- og þar eru grafir fjögurra konunga hoggnar inn í klettabelti.

Við borðum hádegisverð skammt frá Persepolis og höldum aftur til Sjiraz og gerum þá stuttan stans við Kóranhliðið. Gist í Sjiraz.

7.dagur morgunverður.

Lagt af stað til Jazd. Á leiðinni vitjum við Pasargad sem er grafhýsi Kýrusar, sem var fyrsti konungur Persa. Við sjáum elsta  sýprustré sem um getur, stoppum til að sko‘ða hið fræga vatnsleiðslukerfi (Qanat) og víðar. Við komuna til Jasd förum við á Moshir al Mamalek hótel, borðum þar og gistum. Hótelið er mjög sérstakt, lækur liðast um garða og skrækir páfagaukar fagna okkur. Herbergi afar falleg.

8. dagur morgunverður

Skoðunarferð um Jasd. Við skoðum Amirchakmagh torgið, göngum um gamla bæinn sem er sérstakur, förum í hús eldsins, skoðum vatnssafnið og förum í Dowlat garðana og borðum þar hádegisverð. Þá er farið að Turni þagnarinnar þar sem Zorostrianar sem eru fjölmennir í þessari borg bjuggu um sína látnu.

Jazd er óvenjuleg borg og afar myndræn og fróðlegt að kynna átrúnaði stórs hluta íbúa. Þeir hafa oft verið ranglega kallaðir elddýrkendur en í raun trúðu þeir á árstíðarnar fjórar og meginöfln fjögur.

Borðaður kvöldverður og gist í Moshir al Mamalek.

9. dagur morgunverður

Þá liggur leiðin til Esfahan og á leiðinni er komið við í vagnlestastöð og síðar í kastalavirki. Heimsækjum vefarahjón í Nain og skoðum fleiri staði á leiðinni. Við komu til Esfahan tjekkum við inn á Aseman, fallegu hóteli sem stendur við Lífgjafarfljóti‘ð sem rennur um morgina. Borðum þar og gistum.

10. dagur morgunverður

Farið í armenska hverfið, skoðum hinar undursamlegu brýr yfir fljótið sem eru mörg hundruð ára gamlar og nú notaðar sem göngubrýr. Við skoðum Chehel höllinameð mögnuðum málverkum, skoðum Ali Qoli baðhúsið og lítum við á Stóra baxarnum. Gist á Aseman

11.dagur morgunverður

Leiðin liggur á torgið í Esfahan sem er ólýsanlegt að stærð og fegurð með görðum sínum og gosbrunnum, að ógleymdum mörg hundruð litlum verslunum með allt milli himins og jarðar. Við skoðum Ali Qapu höllinn og Imammoskuna sem varla á sér hliðstæðu í heiminum. Einnig mosku Loffollad og að því loknu væri ráð að fá sér te á skrítnu og skemmtilegu tehúsi á markaðnum. Við sækjum einnig heim vini okkar í teppabúðinni. Gist á Aseman

12. dagur. Morgunverður

Frjáls dagur í Esfahan. Máltíðir eru innifaldar þennan dag líka. Fararstjóri og leiðsögumaður verða innan seilingar fyrir þá sem það kjósa.

13.dagur Morgunverður

Við leggjum af stað til Teheran. Komum við í Kashan og skoðum þar falleg, gömul hefðarhús sem er verið að gera upp fyrir söfn ofl. Við lítum inn í Fingarðana ofl. Við komuna til Teheran tjekkum við inn á Laleh hótelinu og gistum þar.

14.dagur morgunverður

Við förum á þjóðminjasasfnið sem er eftirminniglegt og glæsilegt safn, komum við í Skartsafninu þar sem sjá má gersemar síðustu keisarafjölskyldu og á fleiri staði eftir því sem tími leyfir.

Kvöldverður og síðan geta menn lagt sig um hríð og

15.dagur um miðnætti fáum við kökusneið, te og kaffi í lobbínu á Laleh og þvínæst lagt af stað til flugvallarins. LH vélin okkar fer í loftið kl. 3:15 og við komum til Frankfurt árla morguns. Nokkurra tíma bið þar en tökum svo FI vél heim og er áætlað að hún lendi í Keflavík kl. 15:35

Innifalið í ferði:

Flug og allir skattar

Gisting, miðað við tvo í herbergi

Fullt fæði

Aðstoð við vegabréfsumsókn

Allur akstur

Flug innan Írans

Skoðunarferðir á alla staði sem eru taldir í leiðarlýsingu

Kaffi/te og kökur á löngum akstursleiðum

Kort af Íran

Vatnsflaska á dag

Íslenskur fararstjóri og íranskur, enskumælandi leiðsögumaður

Ekki innifalið:

Vegabréfsáritun

Þjórfé til íranska leiðsögumannsins og bílstjóranna

Aukagjald fyrir eins manns herbergi

Fatimusjóður leggur 10 milljónir í hjálpastarf við hreyfanleg sjúkrahús fyrir konur og börn á flótta í Líbanon

Harðir bardagar geisa nú í hinum sögufræga bæ Malulah sem allir Íslendingar þekkja

Ástandið í Sýrlandi verður stöðugt hrikalegra og flóttamenn streyma yfir landamæri nágrannalanda í leit að skjóli. Mikil þörf er fyrir öflugt hjálparstarf. Flestir flóttamannanna eru í Líbanon, þar sem heilbrigðisaðstoð fyrir þá stendur á brauðfótum. Rauði krossinn á Íslandi styður Rauða krossinn í Líbanon til að mæta brýnum þörfum flóttafólks fyrir heilsugæslu og læknisaðstoð.

Ástandið í Sýrlandi
Talið er að um 100 þúsund manns hafi látið lífið í borgarastyrjöldinni í Sýrlandi. Sjö milljónir manna hafa þurft að yfirgefa heimili sín, þar af fimm milljónir sem eru á vergangi í eigin landi og tvær milljónir sem hafa flúið til nágrannaríkja. Heilbrigðiskerfi landsins er í molum. Alls hafa 38 spítalar og 149 heilsugæslustöðvar verið eyðilagðar í átökum undanfarinna mánaða.

Hjálparstarf Rauða krossins í Sýrlandi
Alþjóða Rauði krossinn og sýrlenski Rauði hálfmáninn hafa haldið uppi viðamiklu hjálparstarfi um allt land frá upphafi átaka. Því er þó ekki að leyna að afar torsótt hefur reynst að starfa þvert yfir víglínur, enda fjölmargir hópar sem takast á. Rauði hálfmáninn er samhæfingaraðili alls hjálparstarfs í landinu, sem þýðir að félagið dreifir hjálpargögnum bæði fyrir alþjóða Rauða krossinn og fyrir aðrar hjálparstofnanir svo sem stofnanir Sameinuðu þjóðanna. Á hverjum degi leggja þrjú þúsund starfsmenn og sjálfboðaliðar sýrlenska Rauða hálfmánans sig í mikla hættu við störf sín, enda hafa 22 þeirra látið lífið í átökunum hingað til. Framlag Fatímusjóðsins á árinu 2012 var notað til að styðja hjálparstarf Rauða krossins innan Sýrlands.

Ástandið í Líbanon
Í Líbanon búa 3,9 milljónir manna en til viðbótar eru nú 700 þúsund nýlegir flóttamenn frá Sýrlandi. Því lætur nærri að fimmti hver maður í landinu sé flóttamaður frá Sýrlandi, en í landinu eru fyrir hundruð þúsunda flóttamanna, einkum Palestínumenn. Heilbrigðiskerfið í Líbanon er að mestu einkarekið, sem hefur í för með sér að efnalítið fólk hefur takmarkaðan aðgang að því. Flóttamannastofnun Sameinuðu þjóðanna segir að 51% flóttafólksins séu á barnsaldri og samtals 76% konur og börn.

Heilbrigðisaðstoð alþjóðasamfélagsins við sýrlenska flóttamenn í Líbanon byggir á því að auðvelda aðstoð að grunnheilsugæslu. Áhersla er lögð á fyrirbyggjandi heilsugæslu og læknisaðstoð, einkum í tengslum við barnsfæðingar, ungabörn (þar á meðal bólusetningar) og fólk með króníska sjúkdóma. Ekki er langt síðan hafist var handa við að veita slíka heilbrigðisþjónustu út frá hreyfanlegum heilsugæslustöðvum (mobile clinics).

Langt er þó frá því að slík heilsugæsla nái til allra. Þannig náði Flóttamannastofnun Sameinuðu þjóðanna til níu prósenta sýrlenskra flóttamanna í Líbanon á fyrstu mánuðum þessa árs.

Hjálparstarf Rauða krossins í Líbanon
Rauði krossinn á Íslandi og í Noregi hafa tekið höndum saman um að styðja verkefni sem Rauði krossinn í Líbanon starfrækir til hjálpar sýrlenskum flóttamönnum í landinu. Verkefnið felst í því að halda úti þremur hreyfanlegum heilsugæslustöðvum, í Norður-Líbanon, Bekaa og Suður-Líbanon. Þar sem flóttamenn í Líbanon fá ekki leyfi til að mynda eiginlegar flóttamannabúðir þá fer hjálparstarfið meðal annars fram með þessum hætti. Læknar og hjúkrunarfræðingar fara um svæðin á bíl og veita margvíslega læknisþjónustu. Þá er gefinn sérstakur gaumur að leiðum til að koma í veg fyrir kynbundið ofbeldi og ofbeldi gegn börnum, sem yfirleitt er fylgifiskur svona aðstæðna.

Rauði krossinn í Líbanon starfrækir nú þegar heilsugæslustöðvar víða í landinu. Hinar hreyfanlegu heilsugæslustöðvar – bílar með læknum og hjúkrunarfræðingum – eru gerðar út frá þessum stöðvum. Aðstoðin er til viðbótar þeirri þjónustu sem veitt er í heilsugæslustöðvunum og sjúkrabílaþjónustu, sem líbanski Rauði krossinn rekur einnig. Meðal verkefna sem Rauði krossinn á Íslandi styður þannig í gegnum hinar hreyfanlegu heilsugæslustöðvar má nefna:

• Ungbarnaeftirlit
• Bólusetningar
• Mæðravernd
• Kvensjúkdómalækningar
• Hreinlætisfræðsla og dreifing hreinlætispakka
• Áfallahjálp
• Lyfjagjöf vegna krónískra sjúkdóma
• Aðgerðir til að koma í veg fyrir ofbeldi gegn konum og börnum

Aðstoðin fer að hluta til fram í gegnum sjálfboðaliða Rauða krossins í Líbanon, sem búa á sömu svæðum og flóttafólkið. Sérstaklega ber að taka fram að líbanskar konur munu taka þátt í að meta, með flóttakonunum frá Sýrlandi, hvaða ógnir steðja að konum og börnum og saman munu þær leita leiða til að draga úr ógnunum. Meðal starfsfólks hinna hreyfanlegu heilsugæslustöðva verður heilbrigðisstarfsfólk sem sérhæfir sig í að fást við aðstoð eftir kynferðislegt ofbeldi.

Það er von Rauða krossins á Íslandi að Fatimusjóðurinn sjái sér fært að styðja félagið við að halda úti því verkefni sem er lýst að ofan. Félagið lýsir sig reiðubúið til að veita Fatímusjóðnum upplýsingar um framgang verkefnisins á næstu mánuðum.

ÁHUGI Á FÉLAGAFUNDI

Sæl veriði
Ég hef verið með söfnun fyrir Sýrlendinga undanfarið og gengið vel. Mestu munaði um að Illugi Jökulsson ákvað að hlaupa hálft maraþon um nýliðna helgi til styrktar málefninu og undirtektir mjög góðar. Um sjötíu manns lögðu inn á reikninginn okkar 342 13 551212 og kt 1402403979. Illuga eru færðar bestu þakkir og öllum þeim sem hafa stutt þetta.
Þar sem ég veit að nokkrir muni leggja inn um mánaðamótin afhendum við Rauða krossinum þetta ekki fyrr en um miðjan september. Þórir Guðmundsson mun gera grein fyrir því í hvað nákvæmlega peningunum verður varið og við hjá Fatimusjóði leggjum áherslu á að  fá að vera með í ráðum þar.

Margir vilja endilega að við Vimuneytendur komum saman til fundar áður en langt um líður til að fjalla um ástandið í Sýrlandi og víðar í þessum heimshluta. Það eru engar ferðir fyrirhugaðar enda ekki margir staðir þarna, nema Iran sem vogandi er að sækja heim um þessar mundir. En okkur þætti gaman að hittast, rifja upp fyrri ferðir og halda kynnum við enda skópst góð vinátta innan félaga.

Ætlunin var að efna í slíkan fund nú í september en vegna sérstakra ástæðna verðum við trúlega að fresta því þar til í október.
Látið frá ykkur heyra, gefið smotterí inn á Fatimusjóð ef þið eruð aflögufær.

Þá vil ég benda á að mörg fréttabréf eru enn fáanleg. Ef þið hafið hug á að eignast þau hafið samband. Í þessum fréttabréfum er að finna ferðafrásagnir frá flestum þeirra fimmtán landa sem VIMA félagar heimsóttu, hljóðfæri, þýdd ljóð, skrif um mat, bækur, stöðu kvenna og ótal margt fleira góðmeti.

Áhugi á endurfundum

Góðan daginn og langt síðan við höfum heyrt í hvert öðru.

 Nokkrir ferðafélagar hafa haft samband og láta í ljós áhuga á að VIMA félagar hittist með haustinu. Það er ljómandi hugmynd því margir kynntust vel í ferðunum okkar og aukin heldur er nóg að frétta úr heimshlutanum okkar. Þær fréttir eru ömurlegar, t.d. frá Sýrlandi þar sem landið er að verða ein rjúkandi rúst, tugir þúsunda hafa fallið og milljónir eru flóttamenn í nágrannalöndunum Jórdaníu, Líbanon og Tyrklandi og ekki skal gleymt þeim mörgu sem eru á flótta í eigin landi.
 Libía leit nokkuð vel út um tíma en nú virðist allt vera á leiðinni í bál og brand þar, Jemen stríðir við vatns og matarskort og mannrán hafa verið þar óhugnarlega tíð upp á síðkastið.
Það er þó bót í máli að ástandið í Íran er gott og menn binda vonur við nýja forsetann Rowhani sem var kosinn með ríflega 50 % atkvæða á dögunum og Íranir virðast mjög sáttir við hann.

Og vissulega væri gaman að hittast og gætum við valið efni til að skrafa um og bara rifja upp fyrri ferðir. Fleiri mættu gjarnan láta mig vita hvort þeir vilja taka þátt í samkundunni, annað hvort hér eða senda mér imeil á jemen@simnet.is

Látið heyra frá okkur. Þetta væri skemmtilegt.

Vatn, kamrar og smálán.

Ferðadrotting VIMA

Góðan og blessaðan dag.
Hef fengið allmargar fyrirspurnir frá fyrrum VIMA félögum sem hafa áhuga á að þessari bloggsíðu verði haldið úti, kannski í breyttri mynd, og sömuleiðis hafa allmargir sagt mér að þeir sakni funda og því að hitta gamla ferðafélaga og væri því hreint ekki vitlaust að íhuga endurfundi svona einu sinni til tvisvar á ári Þið ættuð að vera svo væn að segja mér skoðun á því.

Að öðru leyti eru þær fréttir frá Sýrlandi að þar heldur ófriðurinn áfram með hörmulegum afleiðingum fyrir milljónir manns sem líða óbærilegar þjáningar dag hvern. Fatimusjóðurinn  gaf 5 milljónir til Rauða krossins eyrnamerkt Sýrlandi, þar af var tæp milljón sem ég safnaði á Facebooksíðu minni. Nú í haust bættum við 2 milljónum við til UNICEF, einnig til hjálpar Sýrlendingum. Þar af hafði safnast um hálf milljón á Facebook svo ég er mjög þakklát fyrir þann stuðning allan og bið ykkur lengstra orða að gleyma ekki Fatimusjóðnum, hann hefur sitt sama nr og fyrr 342 13 551212 og kt 1402403979. Eins og fram hefur komið hér á síðunni hefur hann einnig gefið til Jemen og svo til vatnsverkefnis í Eþíópíu.

Við Gulla Pé höfum dundað við að gera mjög ítarlegt en harla fróðlegt yfirlit um hversu margir þátttakendur hafa farið í hvaða ferð og hvenær. Þetta er svona useless information sem er gaman að glugga í. Niðurstaðan er að við getum hér með valið Ferðadrottningu VIMA sem er Sara Sigurðardóttir sem fór í alls 11 ferðir. Næst kemur Guðrún Sesselja Guðjónsdóttir með 10 ferðir og í þriðja sæti er Gulla  með 9 ferðir. Síðan koma Edda Ragnarsdóttir, Högni Eyjólfsson og Jóna Einarsdóttir með 8 ferðir og svona koll af kolli.

Þá vil ég benda á að slatti er til af flestum fréttabréfum sem verða eftirsóknarverðari með hverju árinu. Ef ykkur vantar inn í þá hafið bara samband á jemen@simnet.is og ég sendi það til ykkar gegn því að póstburðargjald sé greitt(inn á Fatimusjóð).

Unnið við vatnsþróna

Þessir menn vinna af kappi við gerð birkunnar (vatnsþróarinnar) sem Fatimusjóður greiddi fyrir. Tuttugu og fimm menn hafa unnið við verkið sem nú er á lokastigi. Mennirnir fremst á myndinni munu svo starfa við að afhenda íbúunum vatnshreinsitöflur, gefa leiðbeiningar þeim sem koma að sækja vatn og sjá um almennt eftirlit og viðhald.

Vatnþró Fatimusjóðs í Eþíópíu á góðu róli

Sæl veriði
Fékk þær upplýsingar frá Hjálparstofnun kirkjunnar í gær að nú er langt komið að byggja vatnsþróna okkar í Eþíópíu en Fatimusjóður lét 1,8 millj. af hendi rakna til þessa verkefnis.
Einnig söfnuðu Eþiópíufarar í ferðunum okkar fyrir tíu smálánum að upphæð 10 þúsund kr. hvert sem úthlutað er til kvenna til að hjálpa þeim til að koma á fót atvinnustarfssemi, svo og  greiddum við fyrir nokkra kamra sem komið verður upp þar sem ástæða þykir til.

Við vatnsþróna verður komið upp skilti þar sem íbúum er óskað til hamingju með hana og sagt að hún sé gjöf Fatimusjóðs á Íslandi.

Hjálparstofnun kirkjunnar mun senda okkur myndir líklega í mars n.k. og verða þær þá birtar hér á síðunni.

Síðustu daga hef ég staðið fyrir fjársöfnun á Facebook síðu minni til hjálpar sýrlenskum flóttamönnum sem búa við ólýsanlega neyð, kulda og matarskort við landamæri Jórdaníu. Ég ákvað að safna hálfri milljón og það hefur nú tekist en ef lesendur og fyrv. félagar í VIMA vilja taka þátt í þessu er það vel þegið  Nr. er 342 13 551212 og kt 140240 3979.

Þá skal þess getið að ástandið fer nú batnandi í Jemen og sums staðar er skólahald að komast í horf á ný. Vonast til að komast þangað í lok febrúar eða byrjun mars og væri afar ánægjulegt ef við gætum tekið upp þráðinn á ný og styrkt börn í skóla.
Þið látið kannski frá ykkur heyra.

Ragnhildur Árnadóttir látin

Góður VIMA félagi, Ragnhildur Árnadóttir, er látin eftir erfiða baráttu við krabbamein. Ragnhildur var sjúkraliði að mennt og starfi og óhætt að segja að hún hélt ekki til í trafeskjum um dagana. Hún var fráskilin til margra ára en átti tvo syni sem voru hennar augasteinarnir hennar þótt það æxlaðist nú svo að annar byggi erlendis lengst af.
Ragnhildur var fædd 6.ágúst 1938.

Ég kynntist Ragnhildi þegar hún fór í fyrstu ferð með okkur til Jemen og Jórdaníu. Hressileg kona og lá ekki á skoðunum sínum, en mjúk og elskuleg manneskja og vildi öllum gott gera. Seinna fór hún með í fyrstu ferðina til Íran og síðar til Kákasuslanda. Alls staðar skemmtilegur ferðafélagi og  ein af þessum góðu og vesenislausu manneskjum sem er gott af hafa nærri. Hana dreymdi um að koma með til Uzbekistan en var þá orðin veik og ákvað að hún mundi hrista af sér sjúkdóminn og koma í seinni ferðina. Þegar það reyndist heldur ekki gerlegt sló hún sér á lær og sagði við mig: Þá læt ég ekkert stoppa mig og verð með til Eþíópíu. Ekki tókst það að heldur en hún hélt áfram að berjast eins og það ljón sem hún var,hjólaði, dansaði línudans og lét eins og þetta væri allt á réttri leið.
Ragnhildur var traustur VIMA félagi, hún studdi af litlum efnum jemensku stúlkuna Feirús til mennta og hún sótti fundi VIMA af hinum mesta áhuga.

Ragnhildur var góð og traust manneskja, skapmikil og skapljúf, viðkvæmur hrossabrestur og heiðarleg fram í fingurgóma.

Dagarnir í Isfahan, þeirri göldróttu borg

Það gerist alltaf eitthvað í sálum fólks þegar það kemur til Isfahan. Það verður ekki ýkt um töfra hennar og það sem þar er að sjá.
Jafnvel þótt það hafi haft nóg að gera að innbyrða, skilja og horfa dagana á undan. Sálin verður svo bljúg og hún fer á yfirsnúning eins og Kolbrá orðar það svo ágætlega.

Fyrsta morguninn fór Pezhman með hópinn í Fjörutíu súlna höllina en ég dreif mig í teppabúðina til Hosseins og

Alis og Hamids til að skrifa ponsulítinn pistil um veru okkar því ég hafði ekki oft gefið mér tíma til að skrifa og auk þess eru margar síður lokaðar.
Áður en lengra en haldið vil ég endilega segja frá því að Guðmundur Pétursson hélt skörulega tölu um Mossadeik heitinn sem vann kosningar upp úr 1951 og reitti Breta og þar með gengu Bandaríkjamenn í leikinn, til reiði þar sem honum sem mörgum öðrum hafði blöskrað að Bretar hirtu- með góðu samþykki keisarans og hans pótintáta allan eða nær því allan hagnað Írana af olíunni. Keisarinn og þáverandi frú hans, Soaya urðu að koma sér úr landi en leyniþjónusta Bandaríkjanna greip í taumana og setti hann aftur í hásætið. Þarna urðu kannski ákveðin skil í stjórnmálum Írans og á þeim tíma sat Khomeini í Qom og skrifaði hverja greinina eftir aðra gegn keisaranum. Keisarinn rak hann loks úr landi, lét handsama Mossadek og upp frá því hefst niðurlægingarskeið Mohammeds Reza.
Mér var tekið fagnandi í teppabúðinni og borið í mig te meðan ég skrifaði pistilinn og Pezhman kom síðan með hópinn að lokinni skoðun Fjörutíu súlna hallarinnar.
Hossein hélt mjög fróðlegan fyrirlestur um teppagerð í Íran og síðan sýndu þeir piltar hvern dýrgripinn af öðrum og var mikið æjað og óað.
Ekki stóð til að gera nein kaup þarna í bili, því næst á dagskrá var hið fagra torg og síðan Ali Qapu höllin sem við tprgið stendur, stórkostlega Imam moskann og hrifust menn af þessum glæsilegu meistaraverkum.

Svo var tímabært að sýna hópnum Mustafa minituremeistara og hvar hann hefur aðsetur, segja hvar kryddmarkaður væri og fara í hádegismat á skringilega safnastaðnum  og sá sér súpu og vatnspípu og stóðu margir sig glæsilega. Eftir það voru menn orðnir nokkuð lúnir en við droppuðum þó inn hjá dúkamanninum s

sem varð kátur að sjá okkur og verður æ glaðlyndari og samningaliprari við hverja heimsókn. Síðan var ákveðið að fara heim á hótel enda nóg að sjá daginn eftir. Við borðuðum kvöldverð á öðrum veitingastað á torginu, veður var hlýtt og notalegt og allir í sama sólskinsskapinu og veðrið

Daginn eftir var haldið í Föstudagsmoskuna sem má segja að sé eins konar safn um þróun moska í landinu og í hvívetna einstakt. Að því loknu keyrt yfir í armenska hverfið, Jolfa og skoðuð Vank dómkirkjan og safnið sem þar sendur einnig og er til minningar um fyrsta fjöldamorð 20. aldar þegar Tyrkir ráku Armena sem voru
fjölmennir í landinu, snauða og alls lausa í brottu. Hundruð þúsunda fórust á leiðinni og það verður jafnan Tyrkjum til hnjóðs og ævarinnar skammar að þeir hafa aldrei viðurkennt þessi óhæfuverk.

Hádegisverður var á Hotel Jolfe og mér og fleirum var Creme caramel þar á boðstólum og annar ágætis matur sem við gerðum okkur að venju  gott af. Þar sem viðgerðir stóðu yfir á Skjálfandi minerettunni fórum við í þess stað að skoða gamalt baðhús sem er mjög í sama stíl og tyrknesk böð og voru þar karlar að baða sig, drekka te og skrafa( að vísu allir úr vaxi) en sannfærandi vel.

Um kvöldið var borðað á Sjerasjade sem er fallegastir veitingastaða í Isfahan að mínum dómi. Að svo búnu fór Pezhman með hópinn á sorkaneh sýningu en ég hafði mælt mér mót við Hossein teppastrák sem sá að verulegu leyti um ferðina. Það var á Kaffi Ani í armenska hverfinu og þar var líf og fjör í tuskunum. Þótt Jolfa sé kallað armenska hverfið hefur fólk blandast hvað varðar búsetu og þar búa sjálfsagt fullt eins margir Íranir.

Var nú komið að frjálsa deginum og Mohamad keyrði okkur að torginu og menn dreifðust í allar áttir og voru vel klyfjaðir kryddi, smeltivörum, áhyggjukössum, silfri, gulli, dúkum og minitaturemyndum, auk teppanna og allir komu í teppabúðina og fengu að geyma dótið þar svo þeir gætu haldið áfram innkaupunum.

Einnig festu margir kaup á hnetum og Bam-döðlum sem hvergi gerast betri en í Íran. Um kvöldið var borðað á Aseman og flestir gengu á skikkanlegum tíma til náða enda var löng keyrsla til Teheran framundan.
Við kvöddum konu og dóttur Pezhmans og teppadrengina okkar með trega en þeir hafa áhuga á að koma hingað með teppasýningu, sýningu á minatúrlist og teppagerð á næsta ári ef ég fellst á að aðstoða við þau grilljón formsatriði sem þarf að ganga frá áður en slíkt getur orðið að veruleika.

Við Pezhman höfðum ákveðið að keyra rakleitt til Teheran- auðvitað með viðeigandi stoppum til að teygja úr sér, sinna köllum náttúrunnar og skammt frá Kashan útbjuggu þeir Mohamad og Aziz svo síðasta hádegisverð ferðarinnar og slógu sig hressilega út í úrvali og gæðum

Á leiðinni var sögustund, þ.e allir voru fengnir til að segja sögur úr ferðalögum sínum og eina skilyrðið að það væri ekki úr núverandi  ferð. Þetta varð fjölbreytt flóra og enda verðlaunasamkeppni. Í síðústu ferð bar Þorkell Erlingsson sigur út býtum. Hér voru sagðar alls konar sögur og bráðskemmtilegar og þar sem ég skipaði mig í dómnefnd er erfitt verkefni sem bíður mín.

Við komuna til Teheran var umferðin hin bærilegasta og það gladdi mig að í móttökunni var Mansour Momeini að vinna en hann var leiðsögumaður minn um þessar slóðir s.l. vor og sá til þess að allt var tilbúið og við vorum öll á sömu hæð sem flýtti fyrir afhendingu farangurs.

Um kvöldið var kveðjukvöldverðurinn uppi á 13. hæð. Þar talaði ég náttúrlega og þakkaði að venju samveru, rifjaði enn upp að þetta væri 40. ferðin og 17 ferðir hef ég auk þess farið þessum til undirbúnings. Taldi það einborið að í þessar ferðir veldust yfirleitt skemmtilegt, fordómalaust og forvitið fólk og svo var skálað til lífs og til gleði að venju.

Edda Ragnarsdóttir afhenti mér gjöf frá hópnum, síma sem hæfir vitsmunum mínum og fallegt kort. Það kort hafði Óskar útbúið fyrir ferðina og síðan skrifuðu allir nöfn sín. Þetta var mér hið mesta gleðiefni

Að svo búnu talaði Guðmundur Pé og sjá má á myndinni hér fyrir neðan að ég  kunni vel að meta orð hans.
Kristín Thorlacius sagði nokkur vel valin orð svo og Pezhman og gaf ölllum íranskan tónlistardisk sem mágur hans hafði útbúið.

Í stað þess að við þyrfum að tjekka út um hádegi hafi Hossein og hans samstarfsmenn hjá IRAN MARKAZ séð til þess að við mættum vera til kl. 17 og notuðum tímann og skokkuðum á teppasafnið, listasafnið reyndist vera lokað, öðru eða þriðja sinni. Síðan gerðu menn síðustu innkaupin og pökkuðu.

Við vorum boðin af forstjóra ferðaskrifstofunnar í klúbb Orkumálaráðuneytisins, fallegur útiveitingastaður og gómsætar kræsingar sem fyrr á borðstólum.

Svo var tímabært að leggja af stað til flugvallar. Gulla pé sagði nokkur falleg orð til mín, Pezhman flutti kveðju  bílstjóranna og allir voru tregafulllir en hlökkuðu náttúrlega til að koma heim.

Ég tel þetta hafa verið einn besta hópinn enda besta fólkið og samlyndi fagurt. Takk kærlega.

Að grafhýsi Avicenna og afmælisveisla Johanna Travel í Arak

Svo rann upp einn sólskinsdagurinn enn í ferðinni okkar og við vitjuðum grafhýsis Esterar og Mordecai. Sagan segir að þar séu hvílustaðir Esterar og nefnds Mordercai. Ester giftist Xers eftir að hann hafði látið konu sína Vashti róa af því honum fannst hún sýna feminiskar tilhneigingar. Fræðimenn telja þó að þarna hvíli þau alls ekki frændsystkinin heldur gyðingardrottingin Shushan Dokt sem fékk eiginmann sinn Yazgerd á að leyfa gyðingabúsetu í Hamedan. Nú búa um 20 íranskir gyðingar í Hamedan og staðar þessa gætir gamall gyðingur sem safnar pennum og vill ekki síður fá penna en nokkra aura í söfnunarbaukinn. Margir gyðingar sem búa annars staðar í landinu koma þarna til að votta þeim virðingu sína.

Að svo búnu var farið að grafhýsi og safni Avicenna, sem var læknir og heimspekingur og er í miklum metum. Hann hét Bu Ali en var jafnan kallaður Avicenna og er þekktur undir því nafni á Vesturlöndum og víðar. Hann var fæddur í Bukhara sem nú er innan landamæra Uzbekistan en tilheyrði þá Íran, árið 980 f.Kr. Hann virðist hafa hneigst til lækninga barn að aldri og eftir að hafa lokið prófi í læknisfræði lagðist hann í ferðalög, settist að í Hamedan og varð hirðlæknir ríkjandi emirs við góðan orðstír. Þegar þessi emír andaðist var Bu Ali varpað í fangelsi en honum tókst að flýja og komst til Isfahan. Hann skrifaði fjölmargar bækur um læknisfræði, rannsakaði m.a. plöntur sem hann hafði mikla trú á til lækninga og svo fullkomnar voru þessar bækur hans að margar þeirra voru notaðar við kennslu frá á18.öld. Hann fékkst einnig við skáldskap og heimspekigrúsk. Hann andaðist í Hamedan 1037 e.Kr. og þótti hafa afrekað mikið á tiltölulega skammri ævi.

Íranir hafa hann í miklum hávegum og hafa reist honum - eins og mörgum andans mönnum - mikilfenglegt grafhýsi. Þar var mikill fjöldi Írana og eins og venjulega þótti þeim einkar ánægjulegt að hitta okkur og fá að taka myndir af okkur.


Morgunininn eftir var svo keyrt til Arak og þar gistum við á hreinasta lúxushóteli, Amir Kabir og á leiðinni sem var fjölbreytt að venju skoðuðum við m.a Nushijan frá 8.-6 öld f. Kr Uppgröftur þar bendir bil að þar sé elsta eldhof sem hefur fundist.

Um kvöldið borðuðum við á veitingastað hótelsins, þar var lifandi tónlist og öðlingsmatur að venju. Vegna þess að þetta var í senn 40. og síðasta ferð Johanna Travel fannst mér tilhlýðilegt að bjóða samferðarfólkinu upp á tertu sem var hin gómsætasta.

Svo var slegið upp balli og er á engan hallað þó staðhæft sé að Steindór og Sólrún slógu þar í gegn með glæsibrag.

Morguninn eftir var svo lagt af stað til perlu Írans, Isfahan og gerðum við stans í bænum þar sem Khomeini trúarhöfðingi er fæddur.

Við komu til Isfahan bjuggum við okkur ból næstu 4 nætur á Aseman og þar beið mótttökunefndin galvösk og borðaði með okkur, þ.e. Hossein, Ali og kona og dóttir Pezhmans. Fóru í hönd ljúfir dagar sem segir frá í niðurlagskafla.

Nú liggur leið til Tak e Soleman og yfir stórkostlegt fjallaskarð til Kermanshah

Eftir góða veru á Grand Hotel í Zanjan var búist til brottferðar til  Takht e Soleman sem útleggst  en fyrir innreið múslima í Íran voru íbúar landsins að meirihluta Zorostriar og var þessi staður miðpúnktur þeirra. Zoristar dýrkuðu náttúruöflin fjögur, eld, vatn, jörð og himinn. Nafnið þýðir hásæti Salomons en sá kóngur mun raunar aldrei hafa setið þar.
Á leiðinni var farið um fögur og tilkomumikil fjöll og fjallaskörð og reyndi þá verulega á hæfni Mohamads bílstjóra og brást hún ekki fremur en fyrri daginn. Á leiðinni talaði Pezhman m.a um giftingarsiði í Íran en aflagðar eru fyrir löngu skipulagðar giftingar og  menn velja nú maka sína sjálfir en auðvitað eru alls konar serimoniur í kringum það. Áður hafði Guðmundur Pétursson talað um  ritgerð sem sr. Jakob Jónsson skrifaði um Kýrus konung í íslenskum rímum og átti drjúgan þátt í því að sr. Jakobi og Þóru konu hans var boðið í hátíðahöldin í Persepolis 1971 þegar Reza 2. kóngur lét öðru sinni krýna sig og Föruh Dibu drottningu sína. Þetta var hið fróðlegasta.

 Þá var komið til Dandy, notalegs bæjar þar sem við reyndum hæfni okkar á leikvelli sem hafði einnig - eins og raunar víðar- ágætis útiheilsuræktarstöð og þar geta foreldrar æft sig meðan þeir líta eftir börnum sínum. Þennan sið mættu menn taka upp hér.

Þar sem menn höfðu látið í ljósi áhuga á að fá að labba um í litlu þorpi og anda að sér mannlífi, var næst numið staðar í örþorpinu Seihklar og þar  var okkur nokkrum boðið inn á heimili, boriðn í okkur sætindi og frúin skerpti á katlinum og við dáðumst að húsakynnum sem voru hreinleg og smekkleg þegar inn var komið og er það einkennandi fyrir þessi litlu þorp þótt ekki virðist þau tilkomumikil utan frá séð. Þetta var okkur eftirminnileg heimsókn.
Þegar var komið til Hásætis Salómons sem er vitanlega á Heimsminjaskrá UNESCO var gengið þar um. Það er reist umhverfis stöðuvatn og rústir eru þar af eldhofi. Þegar innrásarherir múslima nálguðust fundu Íranir upp nanfið Takt e Soleiman í þeirri von að múslimar sem báru mikla virðingu fyrir spámönnum Gamla  testamentisins létu vera að leggja staðinn í rúst. Það gekk eftir og rústir af Hásætinu og öðrum merkum minjum standa þar enn.

Eftir það var rúllað til Takab og þar bjuggum við um okkur á Hótel Ranjii sem er eina hótelið í bænum þeim og herbergi ekki burðug. Ég hafði þó sagt frá því svo ég hygg að menn hafi búist við því öllu snautlegra og varð úr þessu hið mesta grín. Í bænum er aðeins veitingastaður á hótelinu og þar snæddum við hinn þokkalegasta mat um kvöldið og morgunverð daginn áður en við lögðum upp til Kermanshah sem er aðalborg Kúrda í landinu og fjallafegurðin á leiðinni og umhverfis borgina hreint ólýsanleg. Við héldum á bazarainn og gistum síðan á Jamshidhóteli og borðuðum þar. Afskaplega góður matur á boðstólum og foss skreytti veitingasalinn mönnum til misjafnrar ánægju þar sem menn vildu gjarnan skrafa saman svo veitingamenn lækkuðu fossaniðinn. Þetta  var raunar einn fárra veitingastaða sem við hittum fyrir allmarga gesti - allt Írani því útlendir ferðamenn sáust hvergi.

Daginn eftir skoðuðum við Tekieh Moaven ol Molk sem var reist til að minnast píslarvættisdauða Husseins Alisonar, hrífandi bygging og þangað leita menn mjög meðan sorgarmánuðurinn Moharram stendur yfir. Einnig skoðuðum við basalhvilftir sem voru skornar út á tímum Sassaníta og ekki skal ógetið  hofs Anahitu, vatnsgyðjunnar í Zorostratrúnni og um 25 km frá Kermanshah eru Bistoun sem talið er að þær hafi verið skornar út fyrir mörgum öldum og eru á fornminjaskrá UNESCO. Klifu þeir djöfustu upp í klettana. Alls staðar voru kátir Íranir í pikknikk og voru ósparir að bjóða okkur að þiggja veitingar

Á leiðinni til Hamadan talaði Pezhman um  utanríkisstefnu Írana við góðar undirtektir. Hann vill eðlilega meina að olían sé undirrót flestra vandamála í þessum heimshluta og ekki síst stofnun Ísraelsríkis og geta flestir verið sammála um það að ég hygg.

Fréttum að því að allt væri að verða vitlaust vegna myndar um Múhammed spámann sem kostuð var af Bandaríkjamönnum og dró ekki upp fagra mynd. Seinna kom í ljós að þetta væri mjög heimóttarleg mynd og leikarar verið gabbaðir til að leika í henni.

Við komuna til Hamadan gistum við á Baba Taher og borðuðum þar kvöldmat undir beru lofti. Ljómandi mat eins og alltaf í ferðinni. Þarna gistum við tvær nætur og læt ég því þetta duga og verður 3. kafli settur inn á morgun.

Ný Íranáætlun tókst afskaplega vel

Sæl öll
Var að koma inn úr dyrunum úr einstaklega vel lukkaðri ferð til Íransferð með 23 ánægjulega félaga.

Við byrjuðum ferðina í Tabriz í norðri og þar tóku Pezhman leiðsögumaður og Mohamad bílstjóri á móti okkur og voru glaðir að sjá okkur. Menn þurftu að hvíla sig vel en seinni hluta dags var tekið til óspilltra málanna að skoða þessa borg sem er verulega sjarmerandi. Löbbuðum um markaðinn sem er einn sá stærsti í  landinu, virtum fyrir okkur minnismerki skáldanna en Íranir sýna andans fólki sínu einstaka virðingu. Bláa moskan  vakti athygli og auk þess að virða fyrir okkur Stjórnarskrárhúsið og skemmtilegt safn fórum við í kvöldverð á El goli, mjög fallegan veitingastað í miðri borg í manngerðu vatni og þar var  aldeilis líf í tuskunum. Brúðkaup var á Parshóteli og brúðhjónin fögur  og glæsileg og hæfilega undirleit eins og við á.

Daginn eftir til Kandovan, leyndardómsfulls staðar sem minnir á Kapadoikkiu í Tyrklandi þar sem húsin og íverustaðir eu hoggnir inn í bergið. Fólk fagnaði okkur vel enda eru engir túristar í Íran þessar stundir og við urðum mjög eftirsóttar ljósmyndafyrirsætur. Svo paufuðumst við upp í veitingahúsið - 120 tröppur- og voru  ýmsir móðir en allt tókst bærilega. Undursamlegur og göldróttur staður.
                         
Næst lá leiðin til Zanjan. Nokkur keyrsla en skemmtileg leið og Kolbrá talaði um birtingarmyndir músliima í kvikmyndum  við góðar undirtektir enda stemmir hún ekki beint við þá mynd sem við sem ferðamenn sjáum hér þar sem fólk fagnar okkur ákaft og vill eiga tal við okkur. Í Zanjan skoðuðum við  mosku ævaforna sem státar af þriðja stærsta hvolfþaki moska í heimi, heimsóttum vaxmyndasafn sem sýndi þvottahús fyrri tíma og þar komu konur saman, þvoðu þvott og  möluðu án efa um nýjustu ævinttýri og sögðu kjaftasögur.

Við Pezhman töluðum til skiptis og allt var hið besta mál. Mohamad og Aziz aðstoðarmaður hans höfðu kaffi og te og flottar kökur á boðstólum og pikknikkhádegisverðir sem þeir útbjuggu voru herlegir, ostar, tómatar, túnfiskur, alls konar kássur, brauð og döðlur og allir gerðu sér gott af þessu.

Taska Kolbrár varð eftir í Frankfurt en hafði nú skilað sér og allt var í hinu besta standi. Allmargir í hópnum sem féll afar vel saman, höfðu farið í Íranferð áður, þar á meðal Guðm Pé, Edda, Gulla pé(tvívegis) Þóra Jónasdóttir, Kristín Thorlacius og Óskar Ægir og var  hrifning þeirra ekki sízt því landslagið er miklu stórfenglegra og hreint út sagt makalaus fegurðin í landslagi og alls staðar var okkur tekið eins og gestum sem lengi hefði verið beðið eftir.
Næsti kafli á morgun.

Iranhopur i vellystingum i Isfahan

Iranhopur i vellystingum i Isfahan

Godan og blessadan daginn
Loks kemst eg i alennilega tolvu til ad senda kvedjur til ykkar allra. Iranhopurinn kom hingad i gaer og her verd heimilmum vid naestu 3 daga og skodum alla helstu stadina. Hopurinn er nuna i Fjorutiu sulna hollinni og kemur sidan hingad i teppabudina og Hossein mun halda fyrirlestur um teppagerd og teppin verda synd. Ad tvi bunu er farid i Iam moskuna, Ali Qapu hollina og menn unu skoda sig um a torginu mikla.

Sidustu daga hofu vid verid a flandri um nordur og vesturhlutaa Irans sem er gerolikur sudurhlutanum. Fjallafegurd meiri en vidast,  storkostleg gestrisni og elskulegt vidmot hvarvetna. Vid hofum koid inn a heimili, gist a finum hotelum og einu afleitu en thad vissu allir fyrir og vard ur brandari. Matur finn og flesta hadegisverdi hafa bilstjorarnir Mohamad og Aziz utbuid vid mikla anaegju.

Borgirnar sem vid hofum heimsott eru Tabriz thar sem ferdin byrjadi. Taska Kolbrar skiladi ser ekki en kom sidan og urdu fagnadarfundir Tha forum vid til Zanjan, Kermanshah, Hamadan og alls stadar skodudum vid helstu stadina. Kvoldid adur en hingad kom heldum vid upp a thad a fineriis hoteli i Arak ad thetta er ferd Johanna Travel numer 40 og jafnvfrat su sidasta. Thar var einnig hressileg ironsk tonlist og Steindor og Solrun stigu dans af mikilli list.

Aetla ekki ad hafa thetta lengra i bili en skrifa aftur adur en vid forum fra Isfahan og allir toku fra ad their senda kaerar kvedjur heim og ohaett ad segja ad nyir Iranfarar eru hissa og gladir og their sem eru ad fara i adra ferd eru himinlifandi lika.

Aðgerðir UNICEF í Jemen

Fatimusjóðurinn greiddi 3 milljónir nýlega í þetta verkefni sem er lýst hér að neðan. Við skulum vona að þær komi að notum. Kannski rennur upp sá dagur áður en of langur tími líður að sjóðurinn geti á ný farið að styrkja skólabörn eins og við verðum í ríf sex ár eða frá 2005 og þar til óeirðir hófust þar í landinu og virðist ekki sjá fyrir endann á þeim þótt ástandið hafi skánað nokkuð. Þessir fjármunir fara einkum til næringarverkefnis vegna hungursneyðar sem um 40 prósent jemenskra barna búa við um þessar mundir.

Um UNICEF:

Skrifstofa UNICEF í Jemen leggur aðaláherslu á fjóra megin þætti í starfi sínu í þágu barna landsins: heilsugæslu og næringu,  menntun, barnavernd og aðgengi að vatnsveitu og hreinlæti.  Alls starfa um 100 mans á skrifstofunni en yfirgnæfandi meirihluti þeirra eru Jemenar. Auk þess starfa hundruðir sjálfboðaliða með UNICEF í Jemen. 

Yfirmaður UNICEF í Jemen er Geert Cappalaere.

Eftirfarandi er upptalning á helstu aðgerðum í starfi UNICEF í Jemen í júni- og júlímánuði 2012.

Staða barna og verkefni UNICEF í júní og júlí 2012:

Næring:

• Niðurstöður SMART næringarúttektar í Hajjah-fylki sýna að hlutfall barna sem þjást af bráðavannæringu í fjallahéruðum fylkisins er 9,3% en á láglendi er hlutfallið 21,6% sem er mjög alvarlegt ástand.

• Í kjölfar SMART-úttekta í fylkjunum Taiz og Haradh hafa verið gerðar ítarlegar áætlanir um viðbrögð og samstarf stofnanna og félagasamtaka á sviði næringarmála, vatns og hreinlætismála hefur verið aukið og samþætt frekar. 
• Frá og með júní 2012 haf 1.000 heilbrigðisstarfsmenn í 16 fylkjum verið þjálfuð í viðbrögðum við bráðavannæringu barna.
• 23 sérfræðingar stjórnvalda, frjálsra félagasamtaka og Sþ-stofnanna hlutu þjálfun í framkvæmd SMART næringarúttekta til að betur sé hægt að fylgjast með og bregðast við næringarástandinu.
• Viðbragðsáætlanir í framkvæmd í Taiz- og Hajjah-fylkjum í samstarfi við héraðstjórnir, félagasmtök, alþjóðstofnanir og stjórnvöld.

Heilsa:

• 98% jemenskra barna voru bólusett gegn lömunarveiki í átaki sem UNICEF stóð fyrir dagana 11. til 13. júní  í samstarfi við WHO og heilbirðgiðisráðuneyti Jemen. 
• Námskeið fyrir heilbrigðisstarfsmenn úr öllum fylkjum landsins voru haldin til að kynna ný bóluefni og dreifa upplýsingarefni og skráningarmiðum fyrir næsta bólusetningarátak.

Menntun:

• Staðfest hefur verið að 52 skólar hafa verið herteknir í Zinjibar og Khanfar í suðurhluta Abyan-héraðs af Asnar Al-Shari‘a og af þeim hefur verið gerð bein árás á 26 þeirra. 
• Nýr skóli fyrir flóttabörn settur upp í Haradh.
• Í Taiz fengu 857 skólabörn aukakennslu til að koma til móts við tafir á skólahaldi í skólum þeirra.
• Þriggja daga þjálfun um réttindi barna og sálrænan stuðning við börn var haldin fyrir 83 kennara sem kenna í sumarskólum víða í Jemen.
• Sumarbúðir fyrir flóttabörn voru haldnar í Haradh héraði, 4.141 börn sóttu búðirnar.
• Undirbúningsvinna er hafin við byggingu 16 tímabundinna kennslustofa fyrir flóttabörn í Al-Mazraq flóttamannabúðunum í Haradh. Kennslustofurnar leysa tjaldskóla af hólmi. Kennslustofurnar munu nýtast 718 börnum.

Barnavernd: 

• Sérstök úttekt á vegum SÞ leiðir í ljós að bæði Jemenski herinn og The First Armoured Division hafa notast við barnahermenn. 
• Fræðsluherferð til að fræða fólk um hættur jarðsprengja og annara ósprunginna sprengja var haldin í samstarfi við Yemen Executive Mine Action Center og félagsmálaráðuneyti Jemen. Herferðin fór um öll 15 héröð Sa‘ada-fylkis. Fræðsluherferðin náði til 54.777 manns, þar af 27.039 barna.
• Í samstarfi við félagsmálaráðuneyti Jemen og Intersos veitti barnaverndarmiðstöð UNICEF í Haradh 77 fylgdarlausum börnum vernd og tímabundna umönun (38 þeirra flóttamenn frá Afríkuhorninu og 39 jemensk börn). 36 jemensku barnanna voru sameinuð fjölskyldum sínum á ný og öllum 38 flóttabörnunum var fylgt aftur til heimalanda sinna á Afríkuhorninu að þeirra ósk.

Vatn og hreinlæti:

• Í Hajja-fylki jók UNICEF stuðning sinn til að útvega flóttabörnum og fjölskyldum þeirra betri aðgang að hreinlætisaðstöðu. 31.623 manns munu njóta góðs af verkefninu. 101 fjölskyldu-klósett (sem nýtast 707 manns) voru sett upp í flóttamannabúðum í Al-Mazraq. 61 klósettstæður voru settar upp í Mustaba (sem nýtast 1.281 manns). Í Haradh hélt UNICEF áfram að dreifa vatni til 40.479 flóttamanna. Hreinlætisvörum var dreift til flóttafólks og fjölskyldna sem hýsa flóttafólk (32.263 manns). Fjórir stórir vatnsgeymar (2000 L) voru einnig settir upp í Mustaba héraði fyrir 38 fjölskyldur (266 manns) og í  Kharyan Al-Muharraq héraði fyrir 30 fjölskyldur (210 manns).
• Í Amran og Arhab fylkjum var vatni dreift daglega til 11.152 flóttamanna í Amran og Arhab (þar af 2.986 börn) og 4.180 manns var tryggður aðgangur að viðunandi hreinlætisaðstöðu (þar af 1.881 börn). Í Amran fengu 9.500 skólabörn hreinlætisvörur til að nota í sumarskólanum. Þann 31 júlí gerði mikið regn í flóttamannabúðunum í Amran og 129 fjölskyldur neyddust til að leita skjóls í nærliggjandi skóla. Ættbálkar í Amran vilja ekki taka við fólkinu. UNICEF tryggði fjölskyldunum vatn og hreinlætisvörur ásamt því að dæla regnvatni úr búðunum.
• Í fylkjunum Aden, Lahj og Abyan héldu UNICEF og Save the Children áfram samstarfi sínu um að tryggja 958 fjölskyldum flóttafólks vatn og hreinlætisvörur (4.201 manns, þar af 1.050 börn).  Viðhald var framkvæmt á vatnslögnum og hreinlætisaðstöðu í 29 skólum í Aden, en aðstaðan í skólunum nýtist 1.255 fjölskyldum á svæðinu (5.274 fullorðnum og 2.087 börnum).

Fórnarlömb átaka í Sýrlandi aðstoðuð með 5 milljónum frá Fatimusjóðnum á Íslandi

Fórnarlömb átaka í Sýrlandi aðstoðuð með 5 milljónum frá Fatimusjóðnum á Íslandi
Fatimusjóðurinn hefur lagt fram fimm milljónir króna til aðstoðar fórnarlömbum átakanna í Sýrlandi. Rauði krossinn á Íslandi veitti styrknum viðtöku í dag og munu Alþjóða Rauði krossinn og Rauði hálfmáninn í Sýrlandi nýta féð til að aðstoða óbreytta borgara sem orðið hafa illa úti vegna átakanna þar í landi.

„Þetta eru mest framlög frá einstaklingum hér á Íslandi sem vilja hjálpa venjulegu fólki sem er skyndilega lent í miðri styrjöld og hefur þurft að flýja heimili sín. Ég bjó í Sýrlandi í tæpa þrjá vetur og hef komið þangað ótal sinnum að auki, bæði ein á ferð og með hópa frá Íslandi.“ segir Jóhanna Kristjónsdóttir, stofnandi og forsvarsmaður sjóðsins. „Mér er því sérlega umhugað um að við gerum eitthvað til að hjálpa Sýrlendingum á þessum erfiðu tímum.“
Neyðarástand ríkir í Sýrlandi. Vopnuð átök hafa verið viðvarandi um margra mánaða skeið í borgunum Aleppo, Homs og hluta Damaskus. Þúsundir manna hafa þurft að flýja heimili sín og halda nú til í fjöldahjálparstöðvum í Sýrlandi eða flóttamannabúðum erlendis. Þessi hópur treystir alfarið á  mannúðaraðstoð Rauða krossins sem víða í landinu er eini aðilinn sem getur séð þolendum átakanna fyrir brýnustu nauðsynjum.
„Íslendingar hafa sýnt það ítrekað að mannúð fer ekki í manngreinarálit. Þjáningar fólks í Sýrlandi koma greinilega við hjörtu Íslendinga sem hafa sýnt vilja sinn í verki með því að gefa í Fatimusjóðinn.“ segir Kristján Sturluson, framkvæmdastjóri Rauða krossins á Íslandi. „Konur og börn eru sérlega berskjölduð í stríðsátökum og við munum stýra þessari aðstoð til þess hóps.“
Á síðustu þremur vikum hafa Alþjóða Rauði krossinn og Rauði hálfmáninn í Sýrlandi dreift sjúkragögnum til að sinna særðum í Homs og Damaskus og séð um 100.000 manns á átakasvæðum fyrir mat, hreinu drykkjarvatni og bættri hreinlætisaðstöðu. Nærri hálf milljón óbreyttra borgara sem flúið hefur átökin hefst nú við í fjöldahjálparstöðvum, skólum og öðru húsnæði. Alþjóða Rauði krossinn gerir ráð fyrir að aðstoða um 1,5 milljónir manna í Sýrlandi á árinu.
11.000 sjálfboðaliðar Rauða hálfmánans í Sýrlandi sinna sjúkraflutningum, skyndihjálp, neyðarvörnum og neyðaraðstoð oft í lífshættulegum aðstæðum. Þá hefur Alþjóða Rauði krossinn 50 starfsmenn á sínum snærum í Sýrlandi.
Nánari upplýsingar:
Jóhanna Kristjónsdóttir, stofnandi Fatimusjóðsins, 897 6117, jemen@simnet.is
Þórir Guðmundsson, sviðsstjóri hjálparstarfssviðs Rauða krossins, 894 9005, thorir@redcross.is
-----
Myndatexti: Guðlaug Pétursdóttir, Jóhanna Kristjónsdóttir og Rannveig Guðmundsdóttir í stjórn Fatimusjóðsins ásamt Kristjáni Sturlusyni, framkvæmdastjóra Rauða krossins og Þóri Guðmundssyni, sviðsstjóra hjálparstarfssviðs við afhendingu styrksins.

Fatimusjóður leggur fram fimm milljónir til hjálpar í Sýrlandi gegnum Rauða krossinn og Rauða hálfmánann

Við höfum ákveðið í stjórn Fatimusjóðsins að leggja fram liðsinni við Sýrlendinga. Ekki er vanþörf á því eins og ástandið er þar í landi. Ég bjó í Sýrlandi í þrjá vetur tæpa og hef komið þangað ótal sinnum að auki, ein eða með hópa. Mér er því Sýrland og Sýrlendingar sérlega kært og umhugað um að við gerum eitthvað til að hjálpa. Stjórn Fatimusjóðs tók því mjög vel og eftir viðræður við Þóri Guðmundsson og Jón Brynjar var ákveðið að afhenda í næstu viku þetta framlag.
Eftirfarandi fengum við svo frá Rauða krossinum um hvernig féinu verður varið og vorum mjög sáttar við það. Vona að svo sé með ykkur og kannski vilja einhverjir fleiri aðstoða. Safnaði á Facebook 778 þús. á nokkrum dögum um daginn og þakka mikið vel fyrir það.
Hvað varðar önnur framlög sem við höfum innt af hendi hef ég fengið skýrslu frá UNICEF um Jemenstarfið og mun birta það fljótlega hér á síðunni. Auk þess vænti ég að við heyrum frá Hjálparstofnun kirkjunnar um Eþíópíuverkefnið innan tíðar.
Munið að númer Fatimusjóðs er 342 13 551212 og kt. 1402403979.

Rauði krossinn á Íslandi bindur vonir við að Fatímusjóðurinn muni styðja við hjálparstarf Rauða
krossins í Sýrlandi. Framlag sjóðsins yrði afhent Alþjóðaráði Rauða krossins og nýtt við
neyðaraðstoð í Sýrlandi.

Neyðarástand ríkir í Sýrlandi. Vopnuð átök hafa verið viðvarandi um margra mánaða skeið í Aleppo,
hluta Damaskus og Homs. Þúsundir manna hafa þurft að flýja heimili sín og halda nú til í
fjöldahjálparstöðvum eða flóttamannabúðum erlendis. Þessi hópur treystir alfarið á
mannúðaraðstoð Rauða krossins.


Hjálparbeiðni Alþjóðaráðs Rauða krossins

Alþjóðaráð Rauða krossins gerir ráð fyrir að aðstoða um 1,5 milljónir manna í Sýrlandi á árinu en
hjálparbeiðni ráðsins fyrir árið 2012 hljóðar upp á 4,6 milljarða króna.

Áætlanir miðast meðal annars við að efla heilbrigðisþjónustu og bæta lífsskilyrði fólks sem hefur þurft að flýja heimili sín. Um 100.000 manns munu njóta mánaðarlegrar mataraðstoðar og allt að 25.000 manns munu fá afhentar ýmsar nauðsynjavörur til heimilishalds.

Alþjóðaráðið vinnur að því að stríðandi aðilar virði alþjóðleg mannúðarlög og leggur áherslu á að þeir láti af hegðun sem brýtur í bága við alþjóðleg mannúðarlög. Fangaheimsóknir eru hluti af slíku starfi. Fangelsið í Aleppo hefur verið heimsótt og unnið er að því að sendifulltrúar ráðsins fái aðgang að öðrum fangelsum í landinu.

Rauði hálfmáninn í Sýrlandi vinnur að því að efla og styrkja viðbragðs- og viðbúnaðargetu sína í
samræmi við gjörbreytt ástand í landinu. Alþjóðaráðið styður við Rauða hálfmánann svo hann geti
áfram sinnt hlutverki sínu af festu og ábyrgð.

Á síðustu þremur vikum hafa Alþjóðaráð Rauða krossins og Rauði hálmáninn í Sýrlandi:

• Sent sjúkragögn til Aleppo til að sinna allt að 1000 slösuðum ásamt því að endurnýja birgðir af sjúkragögnum í Damaskus.
• Endurnýjað búnað í fjórum færanlegum heilsugæslustöðvum (bílum) í eigu Rauða hálfmánans sem sinna heilbrigðisþjónustu fyrir þolendur í Damaskus ásamt því að dreifa lyfjum í fjöldahjálparstöðvum í Damaskus.
• Séð 125.000 manns fyrir mat í Damaskus og nágrenni, Aleppo, Homs, Hama, Idlib, Lattakia, Hassakeh og Raqqa.
• Tryggt um 2000 manns í 10 fjöldahjálparstöðvum í Aleppo aðgengi að hreinu vatni ásamt því að auðvelda aðgengi að hreinu drykkjarvatni og bæta hreinlætisaðstöðu í Damaskus og Rural
• Damascus fyrir yfir 68.000 manns sem þurftu nýlega að flýja átökin og hafast nú við í 27 skólum og íbúðahúsnæðum.
• Unnið að því að tryggja rúmlega 300.000 manns sem dvelja í 100 fjöldahjálparstöðvum í
  Homs aðgengi að hreinu vatni.
• Dreift 10.000 dýnum í fjöldahjálparstöðvum í Damaskus og nágrenni, Aleppo og Homs ásamt
  2000 hreinlætispökkum í Aleppo.

Tillaga að framkvæmd verkefnisins hér á landi

• Fatímusjóðurinn mun leggja Rauða krossinum á Íslandi til fimm milljónir króna og eyrnamerkt verkefnum Alþjóðaráðs Rauða krossins í Sýrlandi.
• Rauði krossinn á Íslandi og Fatímusjóðurinn munu halda sameiginlega kynningu á framtakinu í lok sumars 2012.
• Rauði krossinn á Íslandi mun senda Fatímusjóðnum skýrslu um ráðstöfun fjármuna og framkvæmdir Alþjóðaráðs Rauða krossins í Sýrlandi um mitt ár 2013 auk fréttatilkynninga og annars efnis um framkvæmd og framvindu hjálparstarfsins eftir því sem það berst.

Alþjóðaráð Rauða krossins

Alþjóðaráð Rauða krossins er sjálfstæð stofnun með aðsetur í Genf í Sviss. Allt frá stofnun ráðsins árið 1863 hefur meginhlutverkið verið frumkvæði að hjálparstarfi á átakasvæðum. Alþjóðaráðið lætur þá einkum til sín taka sem ekki geta talist beinir þátttakendur í átökunum. Samkvæmt
Genfarsamningunum fjórum frá árinu 1949 er ráðinu falið að fylgjast með að samningarnir séu virtir
af þeim ríkisstjórnum sem hafa undirritað þá og eiga þátt í átökum. Það eru því einkum særðir og
sjúkir hermenn, stríðsfangar og almennir borgarar sem njóta verndar ráðsins. Alþjóðleg viðurkenning
á Alþjóðaráðinu sem hlutlausri mannúðarstofnun veitir ráðinu aðgang að átakasvæðum sem önnur
alþjóðleg samtök hafa oft ekki aðgang að. Alþjóðaráðið hefur 50 starfsmenn á sínum snærum í Sýrlandi.


Rauði hálfmáninn í Sýrlandi

Rauði hálfmáninn í Sýrlandi er eitt af 188 landsfélögum Rauða krossins og Rauða hálfmánans og á
höfuðstöðvar í Damaskus. Félagið starfar í 14 deildum og 82 undirdeildum um allt landið. 11.000
sjálfboðaliðar félagsins sinna sjúkraflutningum, skyndihjálp, neyðarvörnum og neyðaraðstoð. Rauði
hálfmáninn sér um samhæfingu neyðarviðbragða í Sýrlandi í samræmi við landslög og er víða í
landinu eini aðilinn sem getur séð þolendum átakanna fyrir brýnustu nauðsynjum.

Ávarp flutt á samstöðufundi með hrjáðum almenningi Sýrlands á Ingólfstorgi 25.júlí

Góðir fundarmenn.

Eins og hefur verið greint frá er þessi fundur  til að lýsa yfir stuðningi og samstöðu með óbreyttum borgurum í Sýrlandi, saklausu fólki sem enga ábyrgð ber á þeim hörmungum sem hafa dunið yfir þetta land síðustu mánuði.

Til hans er ekki stofnað til að krefjast íhlutunar erlendra ríkja allra síst NATO og Bandaríkjamanna. En börn, konur og karlar eru myrt í Sýrlandi á hverjum degi, fólk flýr eins og fætur toguðu og enginn endir virðist á þessum ósköpum. Án þess að það sé vitað nákvæmlega má ætla að um 20 þúsund manns hafi verið drepnir og langtum fleiri slasaðir. Hundruð manns deyja á hverjum degi.

Við viljum láta í okkur heyra þó við séum fá og smá og sýna að við berum umhyggju fyrir fólkinu þar. Við gerum það kannski ekki síður vegna okkar af því við finnum til samkenndar og djúprar hryggðar ekki vegna þess við gerum því skóna að allt falli í ljúfa löð þó við komum hér saman. Við í stjórn Fatimusjóðs höfum hafið  smásöfnun til að styrkja börn í Sýrlandi, bæði þau sem eru á vergangi í sínu eigin landi eða hafa flúið yfir til nágrannalanda og búa þar við erfiðan og sáran kost. Við ætlumst ekki til að fólk leggi fram stórar upphæðir en allt hjálpar.Við leitum nú að pottþéttum samtökum til þess að starfa með svo að þessir fjármunir komi að gagni og satt best að segja leyfi ég mér að treysta því að ýmsir hér vilji vera með í þessu. Þúsund kall eða hvað sem þið megið missa, allt kemur að gagni. 

Þegar Basjar Assad tók við völdum af föður sínum – eftir vægast sagt vafasamar kosningar – í júlí árið 2000 óraði fáa fyrir því sem hefur verið að gerast þar. Í ræðu Assads þennan dag  hét hann löndum sínum breytingum sem miðuðu að því að draga stórlega úr ritskoðun sem hafði verið við lýði í 3 áratugi. Hann hét lýðræði þótt það lýðræði væri kannski dálítið öðruvísi í laginu en það sem við á Vesturlöndum köllum lýðræði. Og hann hafði varla sleppt orðinu þegar útgáfa nýrra dagblaða hófst, málstofur tóku til starfa um allt land þar sem menn létu óspart í sér heyra og gefið var fullkomið frelsi á notkun farsíma og internets en allt slíkt hafði verið bannað. Það var fagnað þá daga í Sýrlandi.

Við hlið sér hafði hann  sýrlenska eiginkonu sína, sem er uppalin í Bretlandi en af sýrlensku foreldri og var ekki betur séð en hún styddi mann sinn í þessum breytingum. Hún beitti sér af kappi fyrir því að efla réttindi kvenna og örva þær til dáða. Allt leit þetta svo ljómandi vel út.

Svo leið ekki á löngu uns valdaklíkunni sem hafði verið í kringum gamla Assad, blöskraði hvað var að gerast og sá að héldi svo fram sem horfði mundu hún missa ekki bara einn, heldur marga spóna úr sínum öskum. Svo Basjar Assad dró úr umbótum en fullvissaði þó landa sína að áfram yrði haldið en hægt nokkuð á.

Ég bjó þá í Damaskus, og mér og sýrlenskum mínum fannst þetta skynsamlegt því í ríki þar sem slíkt einræði hafði verið við lýði og handtökur daglegt brauð, eru kollsteypur beinlínis hættulegar.

En við vorum sannfærð um að áfram yrði haldið á þeirri braut sem Basjar Assad hafði sýnt einlægan vilja – það héldum við og því trúðum við – til að umbreyta þjóðfélaginu hægt og gætilega.

Assad naut stuðnings og aflaði  sér virðingar, ekki síst meðal ungs fólks vegna þess að þeirri stefnu föður síns hélt hann til streitu að láta ekki undan kröfum og yfirráðastefnu Ísraela og Bandaríkjamanna. Það er ekki vænlegt til vinsælda í þessum heimshluta að vera strengjabrúða Bandaríkjamanna og því verður ekki neitað að of margir forystumenn í löndunum þarna voru það svo ekki verður um deilt.

Svo brutust út óeirðir í Túnis og síðan kom Egyptaland og við vitum hvernig þeim hefur farnast. Það brutust út óeirðir í Jemen og síðan kom Líbía. 

Síðan var röðin komin að Jórdaníu og Marokkó. Sem hafa þó á að skipa forystumönnum sem voru raunsæir og  klókir og ákváðu strax að taka upp samræður við þá sem voru að mótmæla. Þar með komst friður á í Jórdaníu og Marokkó enda eru þau svo sett að eiga enga olíu. Frekar en raunar Sýrland sem hefur að vísu  olíulindir í austurhluta landsins þótt því fari mjög fjarri að Sýrland teljist olíuland.

Líbíu töldu menn rétt að ráðast á og það í reynd löngu áður en menn sem í það smelltu sér vissu hverjir voru í raun að berjast gegn umdeildri stjórn Gaddafis. En í Líbíu er olía.Mikið af olíu. Það gerir gæfumuninn. Það brutust út óeirðir í Bahrein – þar sem háð hefur verið gleymda stríðið – enda er þar aðalflotastöð Bandaríkjamanna á þessu svæði og því hæg heimatökin.

Menn á Vesturlöndum fóru að tala um arabíska vorið. Sem var að mínum dómi  einfeldningslegt því fæstir virtust átta sig á hvað tæki við  í þessum löndum þótt harðstjórar yrðu hraktir frá völdum. Það leysir ekki alltaf málin og sorgleg dæmi um það eru t.d. Egyptaland þar sem herinn neitar að afhenda völdin löglega kjörnum forseta, Líbía sem gæti liðast í sundur þótt Gaddafi sé dauður og svo mætti áfram telja. Sýrland verður ekki samstundis sælureitur þótt Basjar Assad hrekist frá völdum og enginn í sjónmáli sem menn treysta til að taka við af honum.

Og sumarið kom ekki og er ekki komið enn. Á fyrstu mánuðum þessara atburða var allt kyrrt í Sýrlandi og sýrlenskir kunningjar mínir voru ósparir að segja að ef eitthvað þess háttar léti á sér kræla mundi hinn elskaði forseti – því það var hann virkilega- bregðast við skynsamlega og taka upp  samninga við þá sem óánægju létu í ljós. 

En auðvitað slapp Sýrland ekki. Það var efnt til mótmæla. Þá kom talskona forsetans umsvifalaust fram og sagði að þetta væru fáeinir óeirðaseggir sem aldrei gætu verið til friðs en forsetinn mundi engu að síður sýna þeim fullan sóma og ræða við þá og leysa málin. Hún sagði að hann mundi eiga fund með þeim á næstu dögum og allt færi vel.

Um hríð – en hún var skömm- drógum við andann léttar. Í hverfinu mínu Sjaalan í Damaskus héldu menn og konur áfram að fara i grænmetisbúðina, kaupa sér kjöt í matinn og ákveðið var að opna fyrir ýmsar síður á netköffum sem voru lokaðar áður – þótt Sýrlendingar hafi fyrir löngu ferið búnir að finna út úr því hvernig þeir ættu að komast inn á þær. Börn trítluðu í skóla og fólk gekk til sinnar iðju. Þetta mundi enda vel í Sýrlandi því Basjar Assad væri skynsamur hófsemdarmaður. Því trúðum við og vorum hin vonbestu.

Og menn skulu hafa það hugfast að fyrstu mótmælin í Sýrlandi voru mjög frábrugðin þeim í Túnis og Egyptalandi þar sem  andúðin var fyrst og fremst gegn sitjandi ráðamönnum Bel Ali og Hosni Múbarak. Fyrstu mótmælin í Sýrlandi voru meira í ætt við tiltölulega kurteisar kröfugöngur- menn vildu aðgerðir gegn atvinnuleysi og að létt yrði meira á ritskoðun. Þegar myndir eru skoðaðar frá þessum fyrstu dögum sjást menn veifa kröfuspjöldum með mynd af Assad þar sem stóð : Assad forseti- þú stendur með okkur.

Með þetta í huga hefur vafist fyrir mér og fleirum að skilja viðbrögð Basjars því hann stóð ekki við þau orð að eiga viðræður við hina svokölluðu óeirðaseggi heldur var þvílík grimmd sýnd að innan nokkurra mánaða logaði Sýrland stafna á milli. Hið svonefnda alþjóðasamfélag hefur skipað Assad að koma að samningaborði, að semja við óeirðaseggina sem fljótlega urðu í hans máli að hættulegum erlendum undiróðursmönnum og hryðjuverkamönnum. Hann hefur heitið vopnahlé en aldrei staðið við orð sín og grimmdin hefur aukist og skipulega hefur verið unnið að því að murrka lífið úr sem flestum og lítt skeytt um hvort þar væru á ferð ung börn eða vopnaðir uppreisnarmenn.

Þess vegna geisar borgarastyrjöld í þessu fallega landi. Þessu landi þar sem býr venjulegt fólk með þessar venjulegu hugsjónir alls venjulegs fólks sem vilja búa við frið og réttlæti.

Ég hef ekki minnstu trú á því að valdbeiting af hálfu vesturlanda muni gera annað en illt verra og er það þó orðið ansans ári illt. Ég hef ekki trú á því að Basjar Assad sé strengjabrúða valdaklíkunnar. 

Ég held að hann sé truflaður og valdasjúkur  maður sem svífst einskis. Mér finnst trúlegt að hann viti að hann lét ástand fara úr böndum – ástand sem hann hefði getað ráðið við ef hann hefði sýnt þá yfirvegun sem við trúðum að hann byggi yfir. Héðan af mun fátt gott gerast í þessu landi. Nema takist að semja um vopnahlé og fá Assad -frá völdum. Hann stendur í blóði upp að öxlum og aftur verður ekki snúið.

Og hvað eigum við þá til bragðs að taka? Við getum vitaskuld reiknað með leyndum afskiptum erlendra af málefnum Sýrlands en við erum ekki hér til að finna sökudólg. Við erum hér til að segja við hrjáða sýrlenska þjóð. Við finnum til með ykkur og við styðjum ykkur. Við viljum að þið vitið það þótt við vitum ekki svo gjörla hvernig við eigum að fara að því.

Aðgerðunum í Sýrlandi má líkja við hamfarir.  Hugsjónir eru löngu foknar út í veður og vind hvort sem í hlut eiga uppreisnarmenn eða hermenn, ráðamenn eða útlendingar sem ugglaust hafa komið meira við sögu en við vitum. Hamfarir af mannavöldum má stöðva. Við verðum að finna leiðina til þess að stöðva morðæðið á saklausu fólki í Sýrlandi.