Nú skil ég ekki það sem ég skildi ekki

Sæl enn aftur tiltölulega blíðlega og þó nokkuð í vafa
Sumt skil ég, sumt alls ekki:
Kennarar sem hafa farið í VIMAferðir báðu mig lengstra orða að hafa Íranferð um páska svo þeir kæmist þangað í sínu fríi enda er það land sem er hvað magnaðaðist að öðrum ólöstuðum.
Sagan og núverandi mannlíf verður þeim ógleymanlegt sem kynnist því. EKKERT neikvætt hefur komið fyrir enda mundi ég ekki fara með hóp þar sem ég teldi einhverja hættu vera á ferð og ættu menn að hafa það hugfast að ég hætti til dæmis við ferð til Líbanons þegar ég áleit að slík ferð kynni að vera varasöm

Svo ég setti Íranferð inn um páska og fylltist sú ferð eins og vettlingi væri veifað léttilega. Ég sendi út tilkynningu, ferðin troðfull, bað um aukasæti og bárust svör um að allt yrði gert. Tilkynnti nafnalista með góðum fyrirvara, borgaði flugmiða og var sæl og glöð.

Þegar kom að því að borga staðfestingargjald fyrir páskaferð skullu ansi hreint margir á hnakkann og allt í einu komu upp persónulegar ástæður, alls engar eða óskilgreindar þó og ég veit ekki hvað.

Ég skil ekki hvað er í gangi og hallast að því að gagnkvæmur misskilningur sé á ferð.
Íran býður ykkur heim og bíður ykkar og svo detta menn í þá gryfju að trúa því að þar sé eitthvað ferlega hættulegt á ferð.
Leyfi mér að biðja Íranfara fyrri ferða að tjá sig.
Því hvað var ég að gera með því að ákveða Íransferð um páska og svo hrynja kennararar- sem eiga að vera fordómalausir og forvitnir- frá. Sem betur fer eru nógu margir skynsamir sem skilja og vita að við förum ekki í einhverja hættuferð Við erum að fara til Íran og þar er þægilegra og ljúfara en á flestum stöðum.

Ég er yfirgengilega sár og súr en til Íran verður farið um páska og í þeim hópi eru nokkrir einstaklega vogaðir- en ég hlýt að taka með varúð héðan í frá því því sem menn segja úr kennarahópi. Þetta á auðvitað ekki við um alla sem betur fer en ansi margir hafa valdið mér vonbriðgum. Og sumir sem ég bjóst ekki við og þekkja þennan heimshluta harla vel.
Það var þetta sem ég vildi sagt hafa.

Nú líst mér ekki á blikuna

Jæja, góðan daginn aftur
Þessi rós er gerð úr peningaseðlum.

Ég hef sem sé verið að fara yfir greiðslur og er satt að segja ansi gáttuð. Ef heimabankinn minn er ekki bilaður þá eiga ansi margir eftir að borga staðfestingargjald.

Það á við um Egyptalands og Íranfara. Það er mjög erfitt mál því ég þurfti strangt tiltekið að senda út greiðslur í gær en fékk frest þar til í dag.

Ég bið einkum og sér í lagi þá Egyptalandsfara sem hafa EKKI gengið frá staðfestingu að drífa í þessu og Íranfarar nokkrir hafa heldur ekki borgað.

Bið ykkur lengstra og vinsamlegastra að gera það í hendingskasti á morgun.
Sendi öllum bréf fyrir æðilöngu um hvernig átti að haga greiðslumálum. Hafi einhver týnt því eða eytt óvart bið ég ykkur endilega að láta vita og ég mun senda það samstundis.
En í leiðinni vil ég einnig þakka þeim kærlega sem hafa gert skil og allnokkrir Jemenfarar eru líka búnir að reiða fram staðfestingargjald og virktavel takk fyrir.

Þá skal tekið fram að við höfum nú styrktarfólk fyrir alla Jemenkrakkana okkar. Samtals 101. Það er ekkert minna en stórgott.

Líbíuferð lokið í bili

Góða nóttina og daginn

Klukkan er nú að ganga tvö aðfararnótt afmælis Veru aðstoðartæknistjóra og ég er komin á Drafnarstíg eftir góða, spennandi og harla heita og aðeins erfiða Líbíuferð enda fór ég um ansi hreint víðan völl á skömmum tíma. Gekk allt vel, jeppi bilaði út í miðri eyðunörk, myndavél hvarf á dularfullan hátt svo sannanir vantar um að ég hafi verið á svæðinu, en þar fyrir utan man ég ekki eftir neinu sem fór úrskeiðis. Nema síður væri.
Síðasti dagurinn í Tripoli var einkar ljúfur - mikið er ég hrifin af Tripoli - og ekki ég tali nú nú öllum myndunum af Gaddafi sem hélt hátíðlegt 38 ára stjórnunarafmæli sitt 1.sept og því er fagnað árlega og allar skreytingar látnar standa óhreyfðar því fyrsti dagur föstumánaðarins, ramadan var í dag og gott að hafa þá allt puntið og vel það.

S.l. nótt var ég á ágætis hóteli sem heitir Sinbað, afar vel í sveit sett , rétt við hafið og herbergin notaleg og elskulegt starfsfólk. Mér var sagt glaðlega í gær þegar ég kom úr kvöldverði á líbönskum stað sem heitir í höfuðið á Feirús söngkonu að ég mundi fá glæsilegar veitingar í morgunmat og áður en ég færi til flugvallar. Það var smámisbrestur á því og ég æsti mig oggusmá og þá var allt borið í mig og meira en þurfti.

Ferðin til London með Libian Arab Airlines var til sóma og miklu hugnanlegri en útleiðin. Hneigist til að halda að við ættum að nota þetta flugfélag í ferðum okkar þó svo allt vanti vínið en það er hvort eð er bannað vín í Líbíu og að mínu viti mjög til bóta. Enginn timbraður né óeðlilega ruglaður.
Er með fullt af kveðjum til væntanlegs Líbíuhóps frá þarlendum sem þykir eftirsóknarvert að fólk frá Íslandi muni sækja það heim á næsta ári

Nú sýnist mér sem Egyptalandsferð sé full, sömuleiðis Íran um páska og vona að allir hafi greitt samviskusamlega. Er ekki pottþétt að ég hafi fengið öll ljósrit af Ómanhópsvegabréfum? Sný mér að athugun á því á morgun þegar mesta sólarþreyta er hjá garði gengin.

Munið að fréttabréf kemur innan tíðar. Læt svo vita um dagsetningar á veru Núríu hér.
Sofiði undurblítt

Aevintyradagar i Libyu

Godan og hlyjan daginn
Er komin aftur til Sebha. Hun er staersta eydimerkurborgin i Libyu, um 400 thusund manns og thad var her sem Gaddafi vinurinn gekk i skola a sinum tima. Hann var ad visu rekinn fyrir odaelsku en upphaf byltingar hans fyrir 38 arum er rakid hingad og enda blasa vid myndir af honum hvert sem litid er- og ekki vontun a theim annars stadar.
Sidustu dagar hafa verid eitt aevintyri. Ad visu er of heitt svo eg er akvedin i ad fara ekki med hopinn fyrr en sidla okt 2008. En ad odru leyti er thetta alveg ruglad.
Vid Massoud fylgadarkall og Khalid bilstjori hofum farid um sandoldur Sahara og allt i einu dukka upp thessi undursamlega fogru stoduvotn og vafin grodri. Gerdum okkur nattstad uti a sandinum og var rett ljuft tho adstaeda vaeri ekki serlega nalaegt fimm stjornum. En madur let sig gladlega hafa thad og tho eg vaeri med vasaljos tokst ekki betur til en svo ad eg bara fotakremid i andlitid a mer fyrir nottina. Um nottina gekk eg til sandklosettis og teygdi mig tha i nokkrar stjornur sem voru i thann veginn ad detta ofan a hausinn a mer.
Thad thydir hins vegar ekki ad vera med hop vid thessar adstaedur og thad raedi eg vid hr. Hussein a morgun.
Annan dag heldum vid til Wadi Makandousj sem er tolf kilometra langur og thakinn dyra og mannaristum fra tvi fyrir nokkrum milljonum ara. Thetta var alveg storkostlegt. Eydimorkin er hreinasta dyrd og svo skritid sem thad hljomar kemur allt vatn hedan ur eydimorkinni. I grennd vid Sebha fundust lindir um thad leyti og Gaddafi kom til stjornar og thaer sja ollu landinu fyrir vatni. Dalurinn that sem thaer fundust hafdi verid nefndur Daudadalur en thegar vatnid kom til skjalanna var farid ad raekta og plaegja og planta svo nu er allt graent thar a gridarstoru flaemi og heitir nu Lifsinsdalur.
Vid gistum adra nott i Afrikubudum og thar var nokkud gott en ansi heitt svo mer fannst satt ad segja mun thaegilegra ad sofa uti a sandinum. Hef skodad fleiri budir og komin ad nidurstodu um hvad mundi henta okkur.
I gaer thegar vid vorum a leid fra Wadi Makandusj gafst billinn hans Khalids upp, uti i morkinni og voru nu god rad dyr. En tha bar thar ad Taher nokkurn fra Ubari og hann tok okkur uppi og keyrdi okkur heim til sin og vildi allra helst ad vid gistum.
Thegar vid hofdum ekki tok a ad thiggja thad urdum vid tho ad thiggja heimbod hans.
Thad var hid besta mal og ad Tuarega haetti var borid fram vatn og sidan mjolkurgerill og dodlur og loks kaffi.
Hann syndi okkur brudarmyndir en hann gekk i thad heilaga fyrir tveimur arum og svo var eg leyst ut med gjof, sandolum ur ulfaldaskinni. Vid kvoddumst med hinum mestu kaerleikum.
Svo lagdi hann bil undir okkur og vid brunudum til Sebha og gistum her i nott. Fer svo til Tripoli i kvold. Med flugi og thad er alltaf akvedin spenningur thegar madur aetlar ad fljuga innanlands i Libyu: verdur nu flogid eda verdur allt i einu aflyst. Vid sjaum til med thad.
Hiti hefur farid i 44 stig thessa daga en eg drekk vatn, borda salt og hef thad ljomandi.

Hlylegt ad vera komin til Libyu

Godan daginn oll
Er maett i Tripoli og vel volgt her og eftir ad hlyna meira thegar eg fer nidur i eydimorkina i kvold.
Tha fer eg flugleidis til Sebha, gisti thar og i fyrramalid verdur svo haldid til Akkakus fjalla og mer skilst litbrigdi seu hreint undursamleg. Naestu 3 daga einnig til Saharavatnanna og Wadi Metkandusj thar sem eru einstakar myndir fra forsogulegum tima og ugglaust margt fleira. Efast um ad eg komist a netid en aldrei ad vita hvad leynist i eydimorkinni.
Ferdin hingad var i godu lagi, smatof a libyska flugfelaginu tho, en thonusta god og skritnar flugfreyjur. Vegabrefsmal gengu eins og i sogu tho adeins vefdist fyrir theim ad finna Island en eg skrifadi tha nafnid a minni einstaklega snotru arabisku rithond og allt i soma.
Var i nott a Al Mohktar hoteli sem er eitt margra litilla, nyrra hotela sem er verid ad reisa eda hafa nyverid tekin i not. Thetta eru hotel i einkaeign, venjulega litil herbergi en mjog hrein og vidmot starfsfolks ljuft.
Hitti i morgun ferdaskrifstofustjorann minn og vid rulludum yfir programmid naestu daga.
Nu aetla eg ad skipta smapening og kaupa mer nytt tisjort af Gaddafi tvi thvottakonan i Tbilisi tvodi hann af gula tisjortinu minu.
Svo horfir madur yfir Midjardarhafid hedan ekki slorleg sjon. Og allir gladir og ekki sist eg.
Bid ad heilsa

Senn á leið til Libyu. Getum við fundið styrktarmenn í dag fyrir 4 stráka??

Mig langar að byrja á því að senda kærar samúðarkveðjur til góðra ferðafélaga og vina, Guðmundar Péturssonar og Sveins Haraldssonar vegna láts Ásdísar Steingrímsdóttur, eiginkonu Guðmundar og tengdamóður Sveins. Ég er sannfærð um að VIMAfélagar taka undir þær kveðjur.

Ég hef eitthvað talið vitlaust því við erum komin með 97 börn studd en ekki 94, fer betur yfir það á eftir, kannski með aðstoð Gullu pé. Altjent er ég hér með fjóra drengi sem hafa ekki styrktarmenn:
B40 Ahmed Abdelmalik Alansee, 7 ára. Hann á 3 systur. Faðir er atvinnulaus

B44 Mohamed Nagi Obad 9 ára. Hann á fjögur systkini. Faðir er atvinnulaus

B 56 Majed Alouwfee er 8 ára og á 3 bræður. Faðir hans hefur oftast vinnu.

B 58 Mohamed Alouwfee er 7 ára og á 3 bræður(hann og B56 eru bræður) Faðir hefur oftast vinnu.

Það væri ljómandi gaman ef styrktarmenn fyrir þessa stráka gæfu sig fram í dag svo ég geti klárað þetta áður en ég skutlast til Libyu snemma í fyrramálið.
Eru ekki einhverjir sem vilja eignast strák?
Þá værum við sem sagt komin með 101 barn og nú látum við staðar numið fyrir þetta skólaár.
Þakka ykkur fyrir. Þetta hefur gengið eins og í lygasögu og það er gott að sjá hvað margir eru búnir að greiða fyrir sín börn.
Ein hjón tóku tvö börn í gær og borguðu svo aukalega í "byggingarsjóðinn" sem svaraði 200 dollurum. Kætir og gleður. Örvar og hressir.

Sé einnig að Egyptalands-, Íran og náttúrlega Ómanfarar eru snöggir að greiða svo til sóma er.

Á eftir að ítreka það, auk þess sem það kemur fram í fréttabréfinu, að haustfundurinn okkar verður í Kornhlöðunni 7.okt. n.k. Þangað skyldu sem flestir streyma og hlusta á Nouriu og spyrja hana.

Bendi mönnum á að hafa samband við Guðlaugu Pétursdóttur gudlaug.petursdottir@or.is
og heimili í Laufrima 30 ef ske kynni að menn þurfi gjafa- eða minningarkort þessa daga sem ég er í burtu.

Svo eiginlega gott í bili. Fer til London og síðan áfram til Tripoli með libyska flugfélaginu. Mun senda eitthvað þó ég geri mér ekki alveg grein fyrir því hvort netkaffi eru mörg í eyðimörkinni. Mun þá ekki senda neinar tilkynningar en bið ykkur að fara skörulega inn á síðuna. Kem eftir liðlega viku.
Sæl að sinni.

Yngsti stuðningsmaðurinn okkar er sjö ára stúlka

Góðan daginn í haustinu

Áðan fékk Uesra Mohamed AlRemee, 9 ára stuðningsmann fyrir skólaárið 2007-2008. Uesra hefur verið með frá byrjun og er að fara í 4.bekk. Hún er duglegur nemandi og hefur staðið sig mjög vel þó svo heimilisaðstæður hennar séu erfiðar eins og allra krakkanna okkar.
Þetta eru tíðindi meira en í meðallagi vegna þess að stúlkan sem ákvað að styðja Uesru er sjö ára gömul(verður 8 í haust). Hún heitir Birta Björnsdóttir.
Móðir hennar og bróðir( 15 ára) styrkja konu á fullorðinsfræðslunámskeiðinu og hún hefur heyrt talað um þetta á heimilinu.
Henni þykir merkilegt að það skuli ekki vera sjálfgefið að öll börn komist í skóla og vill vita meira um þetta. Og hún hefur ákveðið að leggja sitt lóð á vogarskálar til að hjálpa.
Þetta finnst mér til eftirbreytni og það er ekki fjarri að hugsa sér að fleiri börn fari að fordæmi Birtu ef þau fá hvatningu og aðstoð frá foreldrum sínum.

Einnig leyfi ég mér að vona að kennarar í okkar röðum vilji fá meira um Jemenverkefnið að vita og þá mætti hugsa sér heimsóknir í skóla með kynningu. Við eigum að virkja þessa krakka, ekki endilega með því að ætlast til að leggja fram peninga en þau mættu vita og vilja það áreiðanlega um hvernig aðstæður óteljandi krakkar búa við í þessu fátæka landi sem Jemen er.
Ég hef talað við skólastjórann í Lindarskóla en þar heitir félagsmiðstöðin Jemen og hann er mjög áhugasamur um að Nouria komi þangað í heimsókn þá daga sem hún staldrar við hér. Myndband Högna kæmi að góðum notum og fleiri myndir sem við eigum til slíkra kynninga. Hafið þetta bak við bæði eyrun.

Ég leyfi mér að biðja ykkur að senda þetta áfram. Við VERÐUM að kynna þetta mál almennilega í alla staði. Í bili verður það best gert með því að síðan komi fyrir flestra augu.