Við erum öll ein fjölskylda

Sælt verið fólkið
Mér finnst ástæða til að VIMA félagar lesi þetta og leggi málinu lið á einn eða annan hátt. Þetta er í grannlandi Eþíópíu sem tveir hópar munu heimsækja á næsta ári ef allt fer að líkum.

Hrafn Jökulsson, sonur minn sem áður stýrði Hróknum af skörungsskap hefur beðið mig að leita til ykkar. Þið gætuð kíkt við í ráðhúsinu og lagt eitthvað af mörkum, tekið skák eða sýnt samstöðu á einn eða annan hátt.

Við erum ein fjölskylda: Fjöldi þjóðkunnra Íslendinga tekur áskorun skákbarna sem safna fyrir börnin í Sómalíu
Margir þjóðkunnir Íslendingar ætla að taka áskorun skákbarnanna, sem um helgina munu tefla maraþon við gesti og gangandi í Ráðhúsinu og safna þannig sem notað verður til að bjarga sveltandi börnum í Sómalíu.

Kristjón K. Guðjónsson, sem hefur umsjón með gestalistanum í Ráðhúsinu, segir undirtektir frábærar. ,,Það vilja allir leggja sitt af mörkum, alveg burtséð frá skákkunnáttu. Yfirskrift söfnunarinnar er eitthvað sem allir Íslendingar geta skrifað undir: Við erum ein fjölskylda.“

Meðal þeirra sem ætla að spreyta sig á móti krökkunum í Ráðhúsinu um helgina eru Jón Gnarr borgarstjóri, Össur Skarphéðinsson utanríkisráðherra, Ísgerður Gunnarsdóttir leikkona, Bogi Ágústsson fréttamaður, Illugi Jökulsson blaðamaður, Þorgrímur Þráinsson rithöfundur, Bjarni Guðjónsson fyrirliði KR, Egill Ólafsson leikari og söngvari, Þorsteinn Guðmundsson leikari, Adolf Ingi Erlendsson fréttamaður, Gunnleifur Gunnleifsson markvörður, Ingibjörg Reynisdóttir leikkona, Hjörtur Hjartarson fréttamaður og liðsmaður ÍA, Andri Steinn útvarpsmaður, Geir Ólafsson söngvari, Snorri Ásmundsson listamaður, Friðrik Þór Friðriksson kvikmyndaleikstjóri og Siggi stormur.

Mótherjar krakkanna borga upphæð að eigin vali, sem rennur beint í söfnun Rauða kross Íslands vegna hinnar hræðilegu hungursneyðar í Sómalíu.

Samkvæmt upplýsingum frá Rauða krossinum notað verður allt framlag söfnunarinnar notað til að kaupa vítamínbætt hnetusmjör, sem er notað til að hjúkra alvarlega vannærðum börnum til heilbrigðis í Sómalíu.
Taflmaraþonið í Ráðhúsinu hefst klukkan 10 laugardaginn 6. ágúst og stendur til klukkan 18. Það heldur áfram á sunnudag, á sama tíma, og er það einlæg von íslensku skákkrakkanna að sem allra flestir leggi leið sína á maraþonið.
Skákakademía Reykjavíkur og Skáksamband standa að maraþoninu, en kjörorð Skákhreyfingarinnar er „Við erum ein fjölskylda“ og með maraþoninu í Ráðhúsinu vilja ungir liðsmenn skákgyðjunnar á Íslandi sýna börnum í Sómalíu stuðning í verki.

Verð er komið á Íranferð - nýja útgáfu

Frá Kandóvanfjallahótelinu í samnefndum bæ

Eins og margsinnis hefur komið fram hafa allmargir látið í ljós áhuga á að skoða sig meira um í því magnaða landi, Íran, sem hefur- með fullri virðingu fyrir öðrum sem við höfum heimsótt þessi síðustu ár, orðið hvað eftirsóknarverðast.

Því hefur forstýra okkar og með leiðbeiningu Pezhmans Azizi, leiðsögumanns okkar nú búið til aðra Íranferð.
Þá er flogið um Kaupmannahöfn og Istanbul með Turkish Airways og lent í Tabriz og farið suður á bóginn. Farið er til Kandovan þar sem merkilegar hellamyndanir eru og hefur m.a. hótelið okkar verið hoggið inn í fjöllin, einnig er víða að sjá merkilegustu moskur með sinni einstæðu írönsku flísahefð, gerðar af einstöku listfengi, vagnlestastöðvar, stórfjölbreytt landslag og fleira og fleira. Við förum til Kermanshah, Zanjan þar sem þriðja stærsta hvelfing í heimi er, til Hamadan sem er meðal frægari borga Írans og síðan getum við vitaskuld ekki sleppt Isfahan, perlu Írans sem alla heillar.
Að svo búnu förum við keyrandi til Teheran og þar er mörg söfn að sjá og sum þeirra hefur ekki gefist tími til að skoða í fyrri ferðum.

Á fundinum í vor skrifuðu tólf sig áhugasama um þessa ferð og síðan hafa þrír bæst við. Til að verði af ferðinni þurfum við 20 manns. Auðvitað eru allir velkomnir, hvort sem þeir hafa farið til Írans áður eða nýir félagar. Það liggur í augum uppi.

Verð liggur nú fyrir og áætlunin er komin og ég fer yfir hana og birti hana eins fljótt og verða má.

Ætlunin er að fara í þessa ferð í september 2012 og því er augljóst að verð kann að hækka eitthvað. Eins og það lítur út nú er það 490 þúsund.
Það er gott verð, jafnvel þótt það hækki eitthvað.
Þetta er 14 daga ferð og innifalið í henni er:

Flug og allir skattar
Öll keyrsla í ferðinni
Gisting, miðað við tveggja manna herbergi
Morgunverður, hádegisverður og kvöldverður
Allar skoðunarferðir skv. ferðalýsingu
Aðgangseyrir á alla skoðunarstaði
Tips á flugvelli og á hótelum og veitingastöðum
Te, kaffi og kökur á ökuleiðum
Vatn

Ekki innifalið:
Vegabréfsáritun( en ég sé um það að venju og sendi vegabréf út þegar þar að kemur)
Tips til bílstjóranna og íranska leiðsögumannsins( 130 dollarar á mann, innheimti það einhvern fyrstu dagana)
Aukagjald fyrir eins manns herbergi(hef ekki upphæðina að svo stöddu)

Þó nokkuð langt sé í ferðina er aðkallandi að fólk láti mig vita um vilja til þátttöku hið allra fyrsta til að ég geti staðfest ferðina og greitt inn á hana svo að verð haldist tiltölulega lítið breytt. Óskað verður eftir að áhugasamir greiði staðfestingargjald í janúar n.k. eða fyrr.

Þeir sem skrifuðu sig á aðalfundi eru beðnir að staðfesta sig.


Minni á fundina
Vil svo minna á miðaafhendingarfundi með Uzbekistanförum og kynningarfundina um ferðirnar til Eþíópíu. Hef sent öllum upplýsingar þar um.

Hvernig væri að læra dálítið í landafræði - Íran 2 inn á síðuna seinni hluta vikunnar

ATHUGIÐ AÐ EÞÍUÓPUFERDIR KOMNAR á HLEKKINN SINN- SJá til hægri á síðunni


Frá Eþíópíu

Mér datt í hug þegar ég fylgdist með fréttunum á RUV áðan að það væri sniðug hugmynd að taka á ný upp kennslu í landafræði: það var talað um ferlega þurrka í Austur-Afríku og sýndar myndir af Sómalíu, Kenya og Eþíópíu eins og þar væru alls staðar þurrkar sem hafa valdið ferlegu tjóni og stefnt þúsunda mannslífa, ekki síst kvenna og barna í voða.
Málið er: þurrkar hafa leikið hið stríðshrjáða land Sómalíu grimmt og fólk hefur í þúsundatali reynt að streyma yfir til Eþíópíu og Kenya til að bjargast af.

Þetta var villandi frétt því sem betur fer eru ekki þurrkar sem herja á Kenya og Eþíópíu. Bara hafa það bak við eyrað

Ekki er þetta svosem ný bóla og það vita allir félagarnir sem hafa farið í ferðir að menn rugla saman gerólíkum löndum, hvort sem er innan Arabalanda eða nágrannalanda þeirra. En ekki betra fyrir það.


Fyrsti hópurinn sem fór til Írans. Árið 2006 í lok febrúar. Síðan var farin önnur ferð um haustið og síðan hafa verið ein til tvær ferðir á ári og þótt Sýrland hafi enn vinninginn í ferðafjölda kemur Íran þar fast á hæla.

Ætla bara að segja ykkur að Íranáætlunin nýja, þ.e. um norður og vesturhluta landsins og endað í Isfahan mun trúlega koma inn á síðuna seinni hluta vikunnar.
Þá verður einnig sett fram hugmynd um hvenær hún verði og bráðabirgðaverð gefið upp.

En það má geta þess að þá er flogið til Tabritz í norðri, keyrt í suðurátt, m.a farið til Hamadan, Kermanshah og Zanzan og loks til Isfahan. Tólf manns hafa skrifað sig áhugasama í þessa ferð en við verðum að ná 20 svo af verði.
Í þessa ferð sýnist mér vera komnir fyrri Íranfarar sem lengi hafa sýnt hug á að fara aftur og sjá meira af þessu makalaust heillandi landi.
Ekki þarf þó að taka fram að allir eru velkomnir meðan húsrúm leyfir eins og þar stendur.

Allt er að verða klappað og klárt fyrir Uzbekistan í september, miðar tilbúnir o.s.frv. en ég býst við að halda fund til að afhenda ferðagögn strax eftir verslunarmannahelgi.
Sama dag býst ég við að efna í fund með fyrri Eþíópíuhópnum. Tekið skal fram að þar duttu tveir út svo ég get bætt við í hana.

"Boðið" til samræðna við Basjar í Sýrlandi- allt óljóst við endurkomu Saleh í Jemen

Myndin þessi er frá föstudagsmótmælunum síðustu í Sýrlandi en þar hefur forsetinn nú boðað stjórnarandstöðuna til fundar til að ræða hvort unnt sé að ná samkomulagi um hvernig megi stilla til friðar í landinu þar sem allt hefur logað í mótmælum

Það er í mínum huga býsna kalhæðnislegt að boða "stjórnandstöðuna" til fundar þar sem engin opinber stjórnarandstaða hefur verið leyfð í landinu og því er mér hulin gáta hverjir mundu þora að koma til slíks fundar.
Basjar Assad forseti minntist á slíkar "samræður" í ræðu sem hann flutti 20.júní sl. Síðan hefur ekkert gerst þar til nú og mótmælin færast í aukana og breiðast út.

Herinn hefur heldur gefið í hvað varðar grimmd gagnvart þeim sem mótmæla, fært sig nær landamærum Tyrklands til að reyna að koma í veg fyrir að flóttamenn komist yfir landamærin, menn eru handteknir í þúsundatali og örlagarík mótmæli ´hafa brotist út í borginni Hama þar sem eina uppreisnin gegn föður hans, Hafez al Assad voru brotin á bak aftur 1982.
Íbúar í Hama hafa aldrei gleymt þeim atburðum í febrúar 1982 þegar vanbúnir uppreisnarmenn létu til skarar skríða og Hafez al Assad skipaði bróður sínum Rifat að berja hana niður. Grimmdin sem var sýnd þá situr enn í Hama búum enda talið að 25-30 þúsund manns hafi verið drepnir þegar sveitir Rifats komust loks til borgarinnar eftir að uppreisnarmenn höfðu staðið í þeim í meira en þrjár vikur.

Um þessa atburði þá fréttist ekki fyrr en nokkrum vikum eftir að þeir voru um garð gengnir. Blaðamenn fengu þá ekki að koma til borgarinnar lengi vel og meðal þeirra fyrstu var Thomas Friedman, bandarískur blaðamaður sem hafði aðsetur í Beirut og hefur lýst atburðarásinni og aðkomunni í bókinni " From Beirut to Jerusalem" og ég hef oft hvatt Sýrlandsfara til að kynna sér.

Nú er auðvitað öldin önnur hvað fjarskipti varðar og fréttaflutning og þó svo Sýrlandsstjórn banni fréttamönnum að koma til landsins og hafi nánar gætur á þeim sýrlensku blaðamönnum sem gætu reynt að segja frá atburðum. Samt hefur þetta frést út- sem betur fer- leyfi ég mér að segja.

Því var sérstaklega athyglisvert að íbúar hertu sig upp í að mótmæla nú og fengu þá svipaðar trakteringar og fyrir tæpum 30 árum.

En aftur að samræðufundinum svokallaða. Fréttamenn sem hafa verið í símasambandi við innfædda og fengið myndir af mótmælunum gegnum farsíma og þess háttar segjast hafa miklar efasemdir um gagnsemi fundarins. Hætt sé við að komi einhverjir verði þeir stuðningsmenn ríkisstjórnarinnar og ef einhverjar mæta sem eru grunaðir um andstöðu muni þeir einfaldlega verða handteknir og stungið í dýflissu ef þeir voga sér að anda út úr sér einhverju sem stjórninni er ekki þóknanlegt.

Því er vandséð hverju slíkur fundur- sem boðaður er í Damaskus getur skilað.
Það er mér líka óskiljanlegt að eftir ræðu forsetans 20.júní þar sem hann sló úr og í en lofaði sakaruppgjöf og öllu fögru auk umbóta í frelsisátt hefur harka hersins enn vaxið, menn eru drepnir miskunnarlaust enda fer að verða vandamál með fangelsispláss ef marka má fréttirnar.

Allt er þetta mikill harmleikur og ég hlýt að endurtaka það sem ég sagði í síðasta pistli. Annað hvort hefur forsetinn fyrir löngu misst öll völd og herinn leikur lausum hala undir stjórn, að því er sagt er, bróður hans Mahers sem alltaf hefur verið hinn versti yfir því að gamli Assad kaus Basjar til að verða eftirmann en ekki sig - nú ellegar Basjar Assad hefur á þessu rúmu tíu árum sem hann hefur setið á valdastóli, sýkst svo af valdagræðgi að hann tekur fullan þátt í þessum óhæfuverkum.

Það er mér líka nokkurt umhugsunarefni að talsmaður forsetans, rithöfundurinn Bouthainia Shaaban sem kom fram strax og mótmælin hófust í mars og sagði að forsetinn og stjórn hans mundu sýna skynsemi og skilning á kröfum og ekki beita ofbeldi- ja í henni hefur ekki heyrst síðan mótmælin færðust á alvarlegra stig.
Hún var jafnan kölluð til ef eitthvað var og þar sem hún nýtur mikillar virðingar og óumdeilanlegs trausts en nú virðist hún hafa gufað upp og aðrir koma fram þar sem manni þætti eðlilegt að talsmaður forsetans væri kvaddur til.

Einhverjir bjartsýnismenn segja samt að kannski skili þessi fundur einhverjum árangri. Það má auðvitað vona að svo verði en raunsæi slíkra vona er að mínum dómi afar hæpið.



Ali Abdullah Saleh forseti Jemens ávarpaði landa sína í sjónvarpi frá Sádi Arabíu á dögunum. Hann var nánast óþekkjanlegur, augljóslega stórskaddaður eftir árásina sem var gerð á forsetahöllina í Sanaa fyrir æðimörgum vikum. Hann var engu að síður kokhraustur nokkuð og sagði að uppreisnarmenn skildu ekkert hvað þeir væru að fara og allra síst vissu þeir hvað hann væri hlynntur frelsi og lýðræði.
Samt var eftirtektarvert að hann minntist ekki á hvenær hann kæmi heim þó áður hefði margsinnis verið sagt að hann kæmi heim einhvern næstu daga.
Hann minntist ekki á að hann mundi víkja.

Og nú eru stjórnmálaskýrendur farnir að bollaleggja um að Sádar ætli ekki að sleppa honum. Hann gæti þess vegna verið fangi stjórnarinnar í Sádi Arabíu.
Á meðan halda mótmæli í Jemen áfram af ákefð og fólk er farið að líða skort meiri en áður. Allt í kaldakoli og enginn virðist vita neitt í hausinn á sér hver ráði í landinu.
Andstæðingar forsetans fara í mótmælagöngur, margir hafa verið drepnir og margir hafa reynt að flýja en eiga ekki margra kosta völ. Sádar vilja ekki fá þá á sitt land, landamærin við Óman eru enn harðlokuð og eins og menn geta ímyndað sér hefur allt eðlilegt mannlíf gersamlega farið út í buskann. Skólar eru notaðir fyrir særða og flugsamgöngur við Jemen liggja niðri heilu dagana.

En þar sem Ali Abdullah Saleh var gengin í björg Bandaríkjamanna fyrir allnokkru er ekki ósennilegt að þeir skipi Sádum að halda Saleh og láta hann ekki snúa heim.

Hvað bíður síðan í þessu landi. Það er jafn óljóst og hvað verður í Sýrlandi.

Mun sumar koma að liðnu þessu örlagaríki vori?

Gaddafi - vilja Vesturlönd nú allt í einu koma honum frá?



Það er óhjákvæmilegt annað en manni vefjist tunga um höfuð þegar fjalla skal um stöðu mála í Miðausturlöndum þessar vikurnar og mánuðina. Þar hafa gerst þvílíkir atburðir að þeir sem þekkja til þessa heimshluta eru fullir af sorg og reiði yfir því hvernig þar hefur verið haldið á málum og hvílíku ofbeldi alþýða manna hefur verið beitt.

Fyrir endann á hörmungunum sér ekki. Saleh forseti Jemen er spurningarmerki og gengst nú undir skurðaðgerðir í Sádi Arabíu. Engar áreiðanlegar fregnir eru af því hvort maðurinn er alvarlega skaddaður en reynt er af stuðningsmönnum hans að láta líta út fyrir að hann muni senn snúa heim og þá er helst að skilja að allt muni falla í ljúfa löð. Sem það gerir náttúrlega ekki. Of margt hræðilegt hefur orðið þar sem víðar annars staðar og nú er flest sem hnígur í þá átt að þeir sem berjast gegn forsetanum sjái að varaforsetanum Hadi er ekki treystandi.

Meðan þessu fer fram hafa Jemenar haldið áfram mótmælum. Skortur er farinn að gera vart við sig á ýmsum nauðsynjum. Menn hafa annað að gera en laga rafmagn og koma olíu til neytenda, vatn í Sanaa er meira vandamál en nokkru sinni áður.

Bandaríkjammenn og yfirborðskenndir sérfræðingar þar telja allt illt í Jemen megi rekja til Al Kaida þótt sannleikurinn sé að öllum líkindum sá að það mál, þjálfunarbúðir þeirra í suðrinu og að Jemen sé að verða gróðrarstía hryðjuverkamanna(og vel á minnst hryðjuverkamenn sem berjast þá gegn hverjum) er stórlega ýkt og notuð sem fyrirsláttur að einhverju verulegu leyti.

Stjórnarandstaða Isliah flokksins sem ég hafði satt að segja nokkuð góða trú á í byrjun virðist nú komin í hár saman og menn geta ekki náð neinu samkomulagi hvert þeir vilja að Jemen stefni, fari svo að forsetinn illræmdi snúi ekki heim aftur.

Í Sýrlandi gerast atburðir þyngri en tárum taki. Mín skoðun er sú að Basjar Assad hafi löngu misst völdin í hendur harðlínumanna og sé ekki lengur annað en strengjabrúða sem hangir þó á völdunum eins og hundur á roði. Skriðdrekum og þungvopnuðum hermönnum er beitt af fullkominni hörku nánast samtímis því að forsetinn flytur skrítna ræðu of lofar öllum sakaruppgjöf.

Basjar Assad hefur ekki manndóm í sér til að kveða upp úr með það að hans dagar séu liðnir og koma sér úr landi með örlitlum sóma, fólk flýr í þúsundatali yfir til Líbanons- sem telst nú varla það klókasta því armur Sýrlendinga nær til þeirra þar- og aukin heldur eru Sýrlendingar ekki eftirlæti Líbana- en þó einkum til Tyrklands og þá gæti allt farið í háaloft milli Tyrkja og Sýrlendinga því Tyrkir geta varla tekið endalaust til flóttamönnum.

Og í Líbíu hafa nú vesturlönd allt í einu greint frá því að þau vilji koma Gaddafi frá völdum! Og ekki nóg með það. Hann skal dreginn fyrir stríðsglæpadómstól. Það var ekki á áætlun þegar loftárásir NATO og Bandaríkjamanna hófust, þá átti aðeins að "vernda" óbreytta borgara, hvernig sem hinir hittnu og hnyttnu loftárásamenn ætluðu að þekkja í sundur óbreytta borgara og fylgismenn Gaddafis.

Bahrein má helst ekki tala um, þar sem Bandaríkjamenn hafa sína helstu flotastöð en vitað er að þar hefur verið barið miskunnarlaust á sjitum og þeir fangelsaðir í búntum.

En svo eru góðar fréttir innan um og saman við: Egyptar virðast ætla að komast frá sinni friðsömu byltingu með sóma og gleði og það er til eftirbreytni. Nokkur vafi leikur á um framtíð Túnis, að minnsta kosti er flótti þar stöðugur og þá einkum yfir til Ítalíu og Frakklands og Spánar.

Mohammed Marokkókóngur hefur sýnt klókindi og stjórnkænsku og lofað umbótum og að hann afsali sér góðum hluta valda sinna ef það mætti verða til að verulegur eldar kviknuðu ekki þar. Það er lofsvert svo fremi við það verði staðið.

Enn er Alsír tiltölulega rólegt og Jórdanía hefur hemil á sínu fólki, ekki með harðræði heldur með því að kóngur hefur sýnt stillingu og yfirvegun.

En þrjú lönd, Líbía, Sýrland og Jemen standa í loga. Hver verður þróunin þar?
Menn tala um arabíska vorið og vissulega var þörf á margvíslegum umbótum, frelsi, auknum mannréttingum osfrv.
En spurningin er líka: Hvað mun fylgja í kjölfarið. Hverjir verða til að taka við?

Og hvernig leysa Írakar svo sín mál? Þar gerast skelfilegir viðburðir dag hvern sem hafa gersamlega fallið í skuggann. Þó nokkrir tugir Íraka deyi á hverjum degi er það ekki lengur fréttaefni.

Því er það þessi spurning sem brennur á flestum: Að loknu þessu arabíska vori sem er orðin klisja í vestrænum fjölmiðlum - kemur þá sumar að því liðnu?

Er þátttaka í þriðju ferð til Eþíópíu?

Eþíópíuferðir eru báðar fullskipaðar og enn berast fyrirspurnir. Því væri fróðlegt að vita hvort áhugi er á þeirri þriðju.
Vinsamlegast hafið samband við mig á jemen@simnet.is og þá kæmi vel til greina að athuga það.

Eins og áður hefur verið tekið fram verður miðaafhending til Uzbekistanfara upp úr næstu mánaðamótum og um svipað leyti fundur með þeim sem fara í Eþíópíuferð í febr.
Þar verður lögð fram ítarleg áætlun og rabbað um bólusetningar, greiðsluáætlun kynnt og fleira.

Á hinn bóginn þarf ég að fá að heyra frá ykkur varðandi málið sem fyrst

Dagsetningar komnar á báðar ferðirnar

Á kátum ættbálkamarkaði skammt frá Konsó

Sæl og blessuð öll

Vil hér með láta ykkur vita að dagsetningar eru komnar á báðar ferðirnar til Eþíópíu.
´
Hef þegar sett inn á síðuna dagsetningar við áætlunina.
Fyrri ferðin hefst sum sé 25.febr.(komið til Addis að morgni 26.febr) og heimför laust eftir miðnætti 13.mars.

Seinni ferðin hefst 31.mars(komið til Addis að morgni 1.apr) og heimför einnig laust eftir miðnætti 17.apr.
Komið til Íslands í báðum ferðum síðdegis þá daga.

Það er tæknilegur möguleiki á að bæta við tveimur í fyrri ferð og fjórum í seinni ferð. Tveir í seinni ferð eru með spurningarmerki. Enn eru fáeinir sem ekki hafa sent svör og hlýt ég senn að líta svo á að viðkomandi hafi ekki tök á ferðinni. Samt er alltaf viðkunnarlegra að láta vita. Það auðveldar málin.

Eins manns herbergi í Eþíópíu verður um 390 dollarar. Það borgist í íslensku en ekki fyrr en með síðustu greiðslu.

Vona að þetta henti öllum vel. Má taka fram í leiðinni að við verðum í Addis á páskadag og þeir sem svo kjósa geta þá farið í páskamessu.

Mun hafa fund með báðum hópum(sitt í hvoru lagi að sönnu) seinna í sumar. Þá verður lögð fram nákvæm áætlun, greiðsluplan og þess háttar.
Þá verða einnig ræddar hugsanlegar bólusetningar v/Eþíópíu og alls konar praktisk mál sem er gott að hafa á hreinu. Læt ykkur fylgjast með því.

Uzbekistanferðin í september
nálgast óðfluga og óska eindregið eftir því að menn greiði nú næst síðustu greiðsluna. Sumir hafa gert það og takk fyrir það.
Eins manns herbergi er 250 dollarar og óskast greitt með síðustu greiðslu( í íslenskum krónum og inn á ferðareikninginn eins og margorft hefur verið talað um)

Gjöra svo vel og láta það ekki ekki dragast að borga júní greiðsluna í dag eða í síðasta lagi á mánudag. Tveir hafa ekki borgað áritunargjöldin sem eru 60 dollarar(greiðist í íslensku). Bið um að það verði gert upp.

Fundur um ferðina verður ekki seinna en undir mánaðamót júní/júlí, ef til vill fyrr.
Vegna fyrirspurnar skal ítrekað að gisting og morgunverður í London á heimleið er innifalið. Hef ekki fengið upplýsingar um hvað þarf að borga fyrir eins manns herbergi þar en læt vita.

Myndakvöld Uzbekistanfara (aprílferðalanga)
Þær stöllur Gulla Pé og Margrét Árný hafa sent út imeil til Uzbekistanferðalanga í apríl vegna myndakvölds 7.júní. Vonast eftir því að þátttaka verði góð því hópurinn var fínn og ugglaust tekinn aragrúi góðra mynda. Gjörið svo vel og látið þær vita hið allra fyrsta um þátttöku.